Zondag 27 september: Swolgen.

Een zestiental heren aan het vertrek en een tweetal dames. Er was de voorgaande nacht maar liefst 25 mm water gevallen en dat weerhield waarschijnlijk een aantal om te gaan fietsen. Naar later bleek had een enkeling al voor de MTB gekozen en met name het parcours in de Simonshoekse bossen bleek het water uitstekend te hebben verwerkt, terwijl bv parcoursen als Liessel de nodige modder bevatte.
Er werd in twee groepen gefietst, de heren B groep van acht koos voor ronde Swolgen van 90 km. Gezien de windrichting een prima keuze. Maar de wegen waren gedeeltelijk nat, gedeeltelijk droog. Dus je raadt het al, meerdere gevallen van lek. Behalve wat oponthoud bracht het ook de nodige lessen bandje wisselen, discussie en “schele wazel” op. Er werd maar liefst maar vier maal lek gereden. Dat betekende dat dit groepje wat later dan gebruikelijk aan de soep zat. Maar er werd evengoed de tijd genomen om nog wat bij te kletsen bij de Heere. Ondanks de vele malen lek een mooie rit deze frisse zondagmorgen.
De komende weken zal het weer bepalend zijn voor de fietskeuze. De bekende whatsapp groepen zullen wel geraadpleegd worden.

Ondanks de vele malen lek een leerzame morgen. Hier een wat onorthodoxe manier van bandje wisselen onder het wakend oog van Jan.  Het leverde de nodige discussie op, maar ook gevatte opmerkingen! Er is in elk geval één renner die zondagmiddag nog nieuwe bandjes heeft besteld.

Zaterdag 26 september: Sluitingstocht.

Goede omstandigheden op zaterdagmiddag na een wat regenachtige morgen. Een temperatuur waar het peloton toch even aan moest wennen, een tiental graden koeler dan een week eerder. Toch was het prima weer eigenlijk voor de afsluitingstocht. Een noordwestelijke wind, die niet al te krachtig was en intussen waren de wegen droog gewaaid. De heren A groep had ronde Sambeek van 119 km op het programma staan. Om 13.00 uur een herengroep van vijftien, een mix van heren AB en B aan het vertrek, terwijl de damesploeg jammer genoeg maar twee liefhebbers telde.
Er werd gekozen voor ronde Bakel van navigator Piet door een groep, terwijl de andere groep van acht Vlierden-Bakel ging rijden. Even wat perikelen voordat de route draadloos van de ene Garmin naar de andere kon worden verzonden, maar al met al waren beide groepen al vlot op weg. Voor menigeen de eerste keer dat deze route werd gereden en beide groepen waren enthousiast over het parcours. Mooie rustige buitenafweggetjes en gezien de windrichting ook een goede keuze.
Dat kwam na afloop allemaal bij elkaar bij de Siem waar de koffie en vlaai klaar stonden om het wegseizoen officieel af te sluiten. Het was uiteraard nog even gezellig met de helft op het terras, terwijl de andere helft met belangstelling het WK voor dames kon volgen en kon genieten van de prachtige opnames van een solo-rit van later winnaar Anne van der Breggen, die een dubbelslag sloeg door behalve de tijdrit ook de wegrace op haar naam te schrijven. Heel bemoedigend was te zien dat een renner die eerder dit jaar door een flinke valpartij was uitgeschakeld weer op de racefiets bescheiden weliswaar, wat km’ s kon maken.

Zondag 13 september: Geijsteren / Rondje Duitsland / Meinweg.

Een echte Indian summer dag, een prachtige nazomerse dag. Al was het wat frisjes bij vertrek, de korte broek was standaard en het merendeel had armstukken, die gedurende de rit in de achterzak verdwenen. Ondanks de zuidwesten wind, die naarmate de morgen vorderde toch behoorlijk aantrok, werd besloten door de vijftienkoppige heren B groep rondje Geijsteren te kiezen. Er was de laatste weken al zo vaak in westelijke richting vertrokken dat een ander gebied weer welkom was. Vijftien betekent vanzelfsprekend opsplitsen en wel in een groep van acht en een van zeven. Beide groepen een navigator en er kon vertrokken worden. Het tempo lag aan de hoge kant in de eerst-vertrekkende groep. Daar was dan ook een aantal bij dat op zaterdag een stevig gemiddelde tijdens de korte Belgische Kempenronde had aangetekend en nu een tandje rustiger wilde rijden. Dat tandje werd een klein tandje, maar eenieder kon goed meekomen. Al liet de tegenwind zeker tegen het einde zijn sporen achter. Dat bleek in beide groepen het geval te zijn. Desondanks louter tevreden renners na een fantastische tocht van 96 km onder bijna best denkbare omstandigheden.
Een heren A groep was een half uur eerder vertrokken voor de 115 km lange tocht ronde Duitsland, terwijl een viertal heren AB de korte ronde Meinweg reed. Een vijftal dames reed een verdienstelijke ronde van ruim 60 km, rondje Pol, ook mooi! Een mooi nazomers fietsweekend kende een gezellige afsluiting binnen hetzij op het terras van de Heere.

Zaterdag 12 september: De Brand-Tongerlo.

Prima nazomers weer en een goede opkomst op zaterdag. Een negental heren AB reed de korte versie van de Belgische Kempenronde. Een beetje een bedrieglijke naam, van de Kempen is geen sprake, wel een stukje mooi België. De tocht is daarentegen wel een van de categorie erg mooi en de afstand bedraagt zo tegen de 90 km met aankomst bij de Siem.
Bij de heren B even twijfel of er gesplitst moest worden gezien het aantal van elf. De westenwind was behoorlijk krachtig en het merendeel gaf de voorkeur aan het fietsen in één groep, ondanks dat op het nippertje nummer twaalf nog aansloot. Behoorlijk hard werken de heenweg tegen die wind en er werd gaandeweg besloten om de 4 km op kop van beurt te wisselen. Dat bleef zo tot het einde. De tocht, de Brand-Tongerlo van ruim 90 km, is een erg fraaie tocht. Het is een afwisseling van een aantal stukken waar het toch wat veel draaien en keren is, maar dan volgt al snel weer een langer gedeelte waar dat beslist niet het geval is. Dus zijn die draai en keer gedeeltes snel vergeten. De terugweg vanaf Tongerlo betekent vooral wind af en het tempo, dat toch al best hoog was, ging verder omhoog. Het peloton had er merkbaar zin in en het verliep vlotjes. De Siem is het eindstation en het was prima toeven op het terras voor een verdiende afsluiter. Mooie zaterdag.

Zondag 6 september: De Brand-Tongerlo.

Een zevental heren A voor ronde Tongerlo en veertien heren B aan het vertrek. De B groep werd opgesplitst in twee zeventallen voor ronde Tongerlo-de Brand. Het keerpunt is evenals die van de A route Tongerlo, de route is de heenweg echter behoorlijk anders. Het gaat via de Mildert naar Swartbroek en vanaf Tungelroy voor menigeen nieuwe weggetjes richting keerpunt Tongerlo. Hele mooie rustige buitenaf weggetjes en prima wegdek. Tot Kinrooi is de route dezelfde als die van de Tongerlo route. Vervolgens via Heioord en Haler naar Ell. Vanaf Maxet is de route weer dezelfde om via het Karreveld terug naar Meijel te koersen. Prima ronde van ruim 90 km. De heenweg een stevige westenwind op kop en die zou wat naar het zuidwesten draaien en de groepen een leuk steuntje in de rug geven.
De damesgroep telde acht liefhebbers en reed een hele leuke ronde van ruim 65 km met het Weertse Keent als keerpunt.

Zaterdag 5 september: Achelse Kluis.

Afgelopen week is er stevig gefietst door Vélo-fietsers. Een tiental heren A – hun Italië expeditie werd afgelast- had een programma van drie dagen. Op donderdag, vrijdag en zaterdag werden er respectievelijk mooie tochten gereden in de Ardennen, Eifel en op de Veluwe. Vooral de klimdagen waren stevig met ruim 3000 hm op beide dagen.
Een groep van zeven heren B had een korte klimexpeditie in de Vogezen, ter compensatie van ook een Italië expeditie die geen doorgang vond. Ondanks een paar regenbuien konden er nog erg mooie klimtochten gereden worden. De sfeer zat er goed in en de groep kan tevreden terugkijken op een geslaagd evenement zowel op sportief gebied als wat gezelligheid betreft.  

Op zaterdag stond de mooie toertocht Achelse Kluis alternatief van 95 km op het programma. De omstandigheden waren prima, wel stond er een stevige westenwind. De groep van elf twijfelde even om te splitsen en besloot vanwege deze wind die in één groep aan te pakken. Uiteindelijk werd het een prima toertocht in mooi regelmatig tempo.

Zondag 23 augustus: De Bever / Echt.

Er stond een stevige zuidwesten tot westenwind deze zondag, de temperatuur was aanmerkelijk lager dan we gewend waren, maar voor te fietsen nog prima. Dus een behoorlijke opkomst. Een achttal dames reed de zogeheten dikke huizen route in de omgeving van Someren. Een tiental heren A had ronde Echt van 90 km op het programma. De heren B groep telde dertien liefhebbers en werd opgesplitst in een groep van zeven en een van zes voor ronde de Bever. Gezien de windrichting een goede keuze. Het betekent de heenweg hard werken tegen de sterke wind, tenminste als men enigszins de snelheid erin wil houden. Het smalle fietspaadje door het bos , weldra na keerpunt de Bever, kent ditmaal geen tegenliggers, dus werd er vlot door het bos gefietst. De terugweg met de wind in de rug betekende dat de snelheid fors omhoog ging, terwijl de inspanning afnam. Wel meer opletten, maar gezien de kleinere groepsgrootte was dat geen probleem. Opmerkelijk momentje ter hoogte van het keerpunt was het feit dat de groep werd ingehaald door een dame. Vier van de zeven snelden erachter aan. Het bleef in het midden of het de snelheid was die hen aantrok, of dat hun hormoonbalans dusdanig in de war werd geschopt dat de werkelijkheid uit het oog werd verloren. Ondanks duidelijke navigatie werd klakkeloos de route van betreffende fietser gevolgd, inderdaad in de verkeerde richting. Even later weer terug op aarde en een illusie armer kon het fietsen weer opgepakt worden en verliep alles ongestoord zoals het hoorde. Het laatste viaduct over de A2 betekende een sprint naar boven en Chris moest erkennen dat er maar één de koning kon zijn. Al met al een mooie route van 87 km en ruim voor twaalven aan de koffie bij de Heere, ditmaal binnen, het terras was minder aantrekkelijk vanwege de wind en net wat lagere temperatuur. Mooi fietsweekend!

Zaterdag 22 augustus: Kornelimünster / Kevelaer / Haaren.

Een verdeeld peloton deze zaterdag. Omdat de week ervoor de rit Kornelimünster niet doorging, was er bij een groep interesse ontstaan om die deze zaterdag te fietsen. Voor een aantal Vogezen gangers betekende dit op de valreep ook nog een welkome training cq test ruim een week voorafgaand aan hun mini klimexperience. Voor een keer werd het reguliere programma doorkruist en togen zeven gegadigden naar de Eifel op een prachtige dag. Ideale omstandigheden, mooie temperatuur, half bewolkt en soms kwam de zon ook nog goed door. Wel een stevige zuidwesten wind die het groepje parten speelde. Er zijn diverse versies van deze route, variërend van 92 tot 132 km. Er werd besloten – het is tenslotte een B tocht- om een lus van 12 km van de 132 km versie af te halen, zodat de afstand op 120 km zou komen. Een mooi compromis dat door iedereen ondersteund werd. De eerste klim van 6 km vanaf Zweifall is meteen al een mooie die goed loopt en niet al te steil is. Prachtige steile afdaling en onderaan opletten als 180 graden gekeerd moet worden in een bocht om over een prachtig bosweggetje verder af te dalen naar Simonskall. Meteen weer een wat kortere maar goed lopende klim op weg naar Vossenack. Verder mooie klimmen en afdalingen richting Heimbach. In dit mooie plaatsje begint de fraaie klim naar klooster Mariawald. In Gemünd ligt een pittige steile klim te wachten naar Herhahn, waar de pauzeplaats zich bevindt. Of je nu links of rechts het paralelweggetje van de hoofdweg kiest, maakt niet uit, vreselijk steil zijn ze allebei. Veel wordt goed gemaakt door het fantastische uitzicht dat je hebt en dat begint al voordat je halverwege de klim bent. Bij de bakker heerlijke gebak en een goede koffie of kop soep doet wonderen en de groep is klaar voor deel twee. In het verschiet ligt de ontzag inboezemende klim in Hammer. Good old Ton gaat rap mee naar boven en geeft geen krimp, zoals eerder opgemerkt: bij sommigen speelt leeftijd inderdaad geen rol! Even later hergroeperen en dan wacht na nog wat op en neer nog een korte maar steile pukkel in een bosachtige omgeving Mariagrube op weg naar Simmerath. Van daar af weinig stevige hoogtemeters meer en via Lammersdorf langs de Dreilägerbachtalsperre, een prachtig stuwmeer nabij Rott. Vanaf daar is het voornamelijk afdalen naar de Kornelimünster waar de groep tevreden terug kan kijken op een hele mooie fietsdag, 120 km en bijna 2200 hm in een prachtige omgeving!
De toertocht op de B kalender naar Kevelaer kende drie deelnemers. Ter plekke werd een kaars opgestoken door het drietal om kracht te vragen voor de terugweg. Immers kenmerkend was de forse wind die door een drietal moest worden overwonnen. Het werd dus een zware opgave, maar wel een mooie tocht van 110 km. De rit naar Haaren die voor de heren AB groep op het programma stond telde maar twee gegadigden, dus hier gold eigenlijk hetzelfde.

Zondag 16 augustus: Soerendonk / T Reutje-Holst.

Een tiental heren AB reed ronde Soerendonk, terwijl een veertiental heren B koos voor de ronde t Reutje-Holst gezien de zuidoostelijke wind , die overigens weinig voorstelde. Er werd bij de B groep begonnen in twee groepen van zeven, maar nog voor de helft zat de tweede groep de eerste zodanig op de hielen, dat werd besloten in één groep door te fietsen en het tempo iets te verhogen om toch te proberen om 12.00 uur terug te zijn. In de eerste groep ging het dan ook niet echt voortvarend, het tempo was niet hoog en zakte desondanks soms weg. Het leek erop nu een trainingsdoel weggevallen was er een zekere gemoedelijkheid optrad. De tweede groep was een wake up call leek het wel en het tempo werd wat omhoog geschroefd. Op zich geen probleem ware het niet dat deze ronde enkele lastige stukken voor een wat grotere groep bevat, zoals fietspaden en bebouwde kom. Daarbij was het druk met andere fietsers en wandelaars, iedereen trok erop uit deze mooie morgen. Dus bleef het opletten en gelukkig waren alle kopmannen daarvan bewust en verliep alles prima. Vanaf Neer op het nieuwe fietspad langs de Heldenseweg werd de route met een paar km ingekort tot ruim 90 km en exact om 12.00 was het peloton terug op het lokkende terras van de Heere.
Twee damesgroepen van vijf reden ook hun zondagse route. De wat snellere groep liet 90 km aantekenen, terwijl een iets rustigere groep een mooie ronde Maasbracht van ruim 60 km volbracht.

Zaterdag 15 augustus: Middelgrote ronde Limburg

Wegens annulering van Valkenswaard – Valkenburg – Valkenswaard werd er een alternatieve ronde bedacht door de A groep. Middelgrote ronde Limburg. Hoewel het de afgelopen dagen warm was, was het weer vandaag perfect. Het eerste uur was het zelfs mistig waardoor de temperatuur aangenaam was. Pas na de middag kwam de zon er langzaam doorheen en nam de wind iets toe. Er verzamelden zich vijf deelnemers voor deze mooie tocht van 205 km. Een senior uit de AB groep twijfelde nog om de kleine ronde Limburg zelfstandig te fietsen of om toch met de ‘jeugd’ mee te gaan. Vandaar ook zijn keuze om het opvallendste/lelijkste wielertenue uit de kast te trekken. Aangezien het tempo laag gehouden werd besloot hij dan ook om de jeugd te blijven. Tot aan Schimmert werd de route van de kleine ronde Limburg gevolgd. De Slingerberg was dus de eerste heuvel die op gefietst moest worden.  Dit bleek een voorbode voor de rest van de bulten. De twee lichtgewichten uit de groep ‘sprinten’ de heuvels op alsof het een viaduct was. Bovenaan werd uiteraard netjes gewacht. Daarna volgende Moorveld, Meerval, Sibbergrubbe en de Cauberg. Vervolgens werd er afgedaald naar Gulpen. Hein daalden het hardst om zo een tafeltje te reserveren bij ‘De Leeuw van Vlaanderen’. De koffie en vlaai ging er in als koek. Wetende dat we pas net op de helft waren en er nog aan paar heuvels zouden komen. Vanuit Gulpen werd er meteen weer geklommen waarna de Gulpenerberg aan de beurt was. Gelukkig om af te dalen. Vervolgens kwamen de Kruisberg, Eyserbosweg en de Fromberg aan de beurt. Geprobeerd werd om de benen te sparen, maar dit blijkt toch lastig te zijn. De wolken werden in het Heuvelgebergte steeds donkerder. Gelukkig waren we net op tijd in Schimmert om het vervolg van de kleine ronde op te pakken. In Oirsbeek werd het waterpunt van WML gebruikt om de bidons te vullen om zo de laatste 60 km van de tocht te vervolgen. Dit blijken toch de moeilijkste kilometers te zijn. De temperatuur neemt toe en de benen gaan langzaam verzuren. De senior kreeg langzaam honger, waardoor iedereen nog eens in zijn achterzak graaide en hem nog wat van energie voorzag. Vanaf de Maas werd er nog stevig doorgefietst in de hoop het droog te houden. De wolken boven Meijel waren echter zichtbaar. Er bleek dan ook een flinke bui te zijn gevallen. Vanaf de Stoep werden we alsnog getrakteerd op een verkoelende bui. Dit mocht echter de pret niet drukken. Al met al een heerlijke tocht!