Zondag 9 december 2018: MTB heren A en B: plassen ontwijken in Meijel en Neerkant

Na een onstuimige nacht met veel regen en wind slechts een vijftal heren op het plein voor een ritje op de MTB. Op het moment van vertrek nog een klein buitje, maar dat weerhield de bikkels er niet van om toch de bossen in te gaan. De vaste routes zouden het water redelijk hebben kunnen verwerken was de verwachting. We kiezen ervoor om in de buurt te blijven mocht het weer slechter worden. 
 
Eerst rijden we onze eigen MTB-route in het Simonshoekse bos. We besluiten de ‘Perdshimmel’ over te slaan. Daar zou het nog te modderig zijn. Eenmaal op het parcours werd al snel duidelijk dat ‘onze’ route het vele water van afgelopen nacht goed heeft verwerkt. Behoudens enkele plasjes waren de paden prima begaanbaar. Zeker op de delen die afgelopen week bladvrij zijn gemaakt door de ‘bosploeg’, goed werk heren! Vanaf de schutterij zetten we koers naar Neerkant. De normale verbinding over het zandpad langs de Aa laten we vandaag links liggen. 
 
Het parcours in Neerkant heeft de vele regen wat minder kunnen verwerken met als gevolg veel water op de baan. Waarschijnlijk heeft het hier harder geregend… Al slalommend proberen we vele plassen te ontwijken. Na 1 rondje vinden we het mooi geweest en rijden we weer terug naar Meijel waar het toch beter begaanbaar is. Onderweg rijden we een enkeling tegemoet die koers zet richting Neerkant. Hij volgt ons advies om om te draaien en voegt zich bij onze groep. We rijden weer een alternatieve verbinding via een zandpad en akkerpad. Even van de fiets om te klunen door de sloot.
 
In Meijel rijden we nog ruim anderhalve ronde, inclusief de ‘Perdshimmel’ die toch prima begaanbaar is. Na ronde 1 even op elkaar wachten waar ondertussen het vandaag toepasselijke ’surplas’ wordt geoefend. Recht vooruit kijken is het advies van de instructeur. Ook gaat er een nog eentje op de grond liggen en schuift er een andere onderuit. Maar daar zouden we niet meer over praten… 

25 november: Heren A: MTB Neerkant, Dennendijkse, Liessel en Schietberg

Een grijze frisse zondagochtend met een temperatuur net boven het vriespunt. Maar prima weer voor een rit op de MTB. 6 heren A aan de start vandaag. Er wordt besloten om het rondje van vorige week weer te rijden. Een gevalletje copy/paste van het verslagje van vorige week zou je zeggen, maar de verslaggever was er toen niet bij. Dus dan toch maar even een samenvatting van onze mooie rit vandaag.

We rijden eerst een half rondje Neerkant waar een MTB-er van de Ospelse/Nederweertse fietsclub ons blind volgde en mee van de route af ging. We hebben hem er maar even op gewezen dat hij verkeerd zat. We vervolgen onze rit naar de Dennendijkse bossen. Een leuke route met een mix van technische singletracks en rechte stukken waar je even tot rust kunt komen, of juist even het gaspedaal indrukken… Op de afgesproken wachtplek even groeperen en door naar Liessel. Onderweg even zwaaien naar een tegemoet komende ploegmaat die vanmorgen al vroeg was vertrokken voor een solo rit. Eenmaal in Liessel sturen we ook hier de route op die er fantastisch bij ligt. Geheel bladvrij en een snelle vaste ondergrond. Het gas gaat er vooraan weer stevig op en her en der worden de PR’s op Strava wat aangescherpt. Na Liessel door naar de Singletracks van de Schietberg, waar er nog eentje onderuit schiet… Op de weg terug nog even de 2e helft van Neerkant afwerken en terug naar Meijel waar de kerkklokken het middaguur inluiden. Tijdens de spreekwoordelijke 3e helft worden we het niet helemaal eens wat nou het lekkerste bier of radler is. Maar waar we het wel over eens zijn is de mooie rit van vandaag!

Zondag 18 november: heren B: Liessel.

Een prachtige enigszins winters aandoende zondag, op de dag van de MTB en cyclocross wedstrijden in de Simonshoekse bossen. Een aantal renners kon s’ morgens niet mee op de fiets vanwege hun inzet bij de wedstrijden. Desondanks tegen de twintig heren B aan de start. Een goede bescherming tegen de koude noordoosten wind was geen overbodige luxe. Eerst werd in een groep vertrokken naar het eerste deel van ons eigen parcours tot aan de schutterij. De groep viel wat uit elkaar en dat zou in het vervolgstuk, Neerkant, wederom gebeuren. Dus werd besloten in twee groepen te rijden, zo’n grote groep is zeker niet handig bij het bos- en veldwerk. Na Neerkant de verbinding naar de Liesselse route. En hier is een drukte van jewelste. Het lijkt wel of elke MTB-er hier wil fietsen deze morgen. Heel leuk is het om te zien dat een groep Liesselse fietsliefhebbers een grote groep jeugd onder haar hoede heeft en de fijne kneepjes van het fietsen bij wil brengen. Dat dat goed lukt blijkt uit het enthousiasme dat de jeugd, zowel jongens als meisjes, uitstraalt. Prachtig initiatief. In Liessel komen als gevolg van wat opstoppingen beide groepen weer bij elkaar voor het tweede deel. Bij het uitkomen van Liessel stopt een groep voor hun gebruikelijke bananenpauze, terwijl de andere groep verder fietst naar de bossen langs de A67. Hier hebben een paar motorcrossers huis gehouden en vele bochten enigszins vernield, heel jammer. Neerkant vormt het finale gedeelte en op naar de Heere voor een snelle koffie, soep en een biertje. Er moet immers na de wedstrijden opgeruimd worden.
Ook de wedstrijden zijn prima verlopen, er hebben 202 wedstrijdrenners in diverse categorieën deel genomen. Een prachtig en selectief parcours was uitgezet, hele mooie technische singletracks en meer dan voldoende mogelijkheden om in te halen. Als gevolg van het droge winterse weer lag de baan er optimaal bij. De parcoursbouwers hadden, zoals gebruikelijk trouwens, hun beste beentje voor gezet, Had en Ger kunnen met gepaste tevredenheid terug kijken op een prima wedstrijddag. De dag is prima geslaagd dankzij een goede organisatie en de belangeloze inzet van vrijwilligers zowel van de Vélo als derden zoals bv EHBO. De damesploeg stond garant voor een uitstekende ravitaillering voor toeschouwers, vrijwilligers en renners. Allen erg bedankt voor jullie inzet, namens de organisatie.

Zaterdag 17 november: Heren B: Leudal.

Fantastisch weer, een mooi zonnetje aan de hemel, een vrij aangename temperatuur van plusminus 9 graden, wel een frisse redelijk stevige noordoosten wind. Dus koos de heren B groep voor het Leudal. Daar zou het immers prima begaanbaar zijn gezien de omstandigheden en die van de dagen ervoor. In het verleden werd hier wat vaker gefietst, maar in het tijdperk van de permanente routes aanzienlijk minder. Vandaag echter werd deze draad weer opgepakt, want, zo werd terecht opgemerkt: Meijel, Neerkant, Liessel en Dennendijk daar komen we toch al zo frequent. Een achttal vertrok richting Evertje en een laatkomer kon tijdig aansluiten. Langs de Noordervaart een Vélo-tenue in zicht. Wat bleek: nog een nakomer die gezien had dat de groep naar het kanaal reed en snel binnendoor koerste om aan te kunnen sluiten. Aldus een groep van tien MTB-ers die via de Witdonk naar het Neers kanaaltje reed en via de Doorbrand naar de bossen van Heibloem. Door het Ophovense Zandbos richting de Leistert. Bij Op de Bos in Roggel wordt het Leudal ingereden. Jack kent de meeste paadjes erg goed en wordt tot navigator gebombardeerd. De bossen vormen een prachtig decor, fraaie kleuren in de volle zon. De mooiste paadjes vallen de groep ten deel en het tempo is zodanig dat de groep goed bij elkaar wordt gehouden en dat is lastiger dan het lijkt. Een lang lint van fietsers betekent dat er gaten vallen, zeker gezien het aantal heuveltjes dat in het parcours zit. Maar de voorrijder houdt de situatie prima in de gaten en geeft de laatsten de kans om bij te komen en te herstellen. Net als afgelopen week in de Heldense bossen veel natuurlijke hindernissen, boomwortels, omgevallen bomen, takken, noem maar op. Een opmerkelijk uitdagend gedeelte wordt gevormd door de in de volksmond geheten Nunhemse Alpen. Een paradijs voor de mountainbiker, een snelle opeenvolging van mooie heuvels over prachtige singletracks. Nadat een evenzeer technisch fraai pad, langs de Zelsterbeek, is gefietst volgt snel genoeg het Roggelse deel van het Leudal. Ter hoogte van café de Busjop in Heythuysen wordt het bos verlaten voor een stukje verharde weg. Een stuk langs de Tungelroyse beek en even wachten omdat er een band teveel lucht kwijt was en er bijgepompt moest worden. Hier heeft de groep zicht op een paar hoog in de bomen hangende fietsen. Kunst in Heythuysen of baldadigheid ? Even door het centrum van Heythuysen. De Roggelse bossen worden binnen gereden met als hoogtepunt de singeltracks rondom Kirkelsberg. Hier gaat na de lastige klim het gas erop en er wordt gehergroepeerd op de harde weg om gezamenlijk richting de Siem te koersen voor een gezellige afsluiting gezamenlijk met de kleine A groep die voor de Schadijkse bossen had gekozen. Wel of geen pizza en indien wel van wie dan, was de prangende vraag na afloop van een hele mooie toertocht van iets meer dan 60 km.

Wie hangt nou fietsen in een boom? Zie je de wachtende fietsers denken, terwijl een bandje bijgepompt wordt.

Zondag 11 november: Heren B: Heldense bossen, Dennendijkse bossen.

De herfst heeft echt zijn intrede gedaan inmiddels. Niet qua temperatuur, want het was immers nog uiterst zacht met 13 tot 14 graden tegen de middag. Wel wat wind en herfstachtige buien betreft. De zaterdagmiddag was zo’n buiige middag en dus maar weinig fietsers op de been. Een handvol renners was actief op de baan in de Simonshoekse bossen en in Neerkant. Op zondagmorgen was het droog en de nachtelijke regen bleef beperkt tot pakweg twee mm. Dat kan de grond prima opnemen en dus geen vuiltje aan de lucht voor de MTB-ers. Het gevolg was een hoge opkomst van heren en dames. Heren B telde meer dan twintig gegadigden, terwijl heren A een zestal bedroeg. De A groep koos voor Neerkant, Liessel, Meijel. De B groep werd in drieën gedeeld, wederom verliep dit als vanzelf. Een klein groepje evenals een groep van negen reed via Neerkant naar Liessel en het Dennendijkse parcours. Een tiental vond het tijd worden om een ander parcours dan voorgaande weken te rijden en koos voor de Heldense bossen, wetende dat dit geen gebaande paden zou opleveren, zeker niet na de gemelde boswerkzaamheden. Dat laatste bleek heel erg mee te vallen. Er zijn wel wat paadjes onbegaanbaar geworden, maar alternatieven te over. Op een aantal plekken was het behoorlijk los zand en dat betekent dus ploeteren om daar doorheen te komen. Terecht werd opgemerkt dat dat goed voor het oefenen van de stuurmanskunst is. Het woord MTB kon hier vervangen worden door ATB, all terrain bike, de paadjes zijn inderdaad geen gebaande paadjes zoals op de permanente parcoursen in Meijel, Neerkant, Liessel en Schadijkse bossen. Wortels, bladeren, kuilen, dennennaalden, zachte ondergrond, los zand, harde ondergrond, alles kwam je tegen en dus een hele andere manier van fietsen deze morgen. En dat beviel het tiental uitstekend getuige het commentaar na afloop: “Het is weer eens een keer ouderwets veldwerk” , “goed voor evenwicht en stuurmanskunst” Toch mooi intervalwerk. Het lastige was soms dat de groep zo groot was en onder deze omstandigheden hebben de laatste renners het lastiger. Na bochten vallen er gaten die weer dichtgereden moeten worden, bij lastige heuvels moet er soms een van de fiets en dan moet iedereen daarachter ook afstappen. Dus werd het tempo wat aangepast naar beneden om de groep goed bij elkaar te houden. De heenweg was tegen stevige de zuidwesten wind in, de terugweg dus wat meer ontspannen met de wind grotendeels van achteren. Oranje hotel was ditmaal het decor van afsluiting, het was immers de elfde van de elfde en dat betekent opening carnavalsseizoen bij de Heere. De grote groep dorstige fietsers werd snel en vakkundig geholpen en het was nog even gezellig nakaarten na een prima fietsmorgen.

Heren A MTB Heldense Bossen

9 A-heren aan het vertrek voor een ritje in de Heldense Bossen. Via de Snep en wat zandwegen zetten we koers richting Helden. Voorrijder Ronald leidt ons door het bos en weet de vele paedjes aan elkaar te knopen tot een prachtige route. Vandaag geen strak aangelegde route maar weer eens terug naar het ruwere MTB-werk met stukken mul zand, wortels en stronken. Af en toe ook springen, slingeren of zelfs even van de fiets af om omgevallen boomstammen te ontwijken. Ook worden er weer nieuwe paedjes ontdekt onder het mom van ikwistneetdetdoaALDIpaedjeswoore en woar zelfs geinen honk mier kumt. Kortom een prachtige tocht van iets meer dan 50 km. Na afloop zijn we het er over eens dat we weer eens vaker naar Helje moeten

Zondag 4 november: Heren B: Liessel, Asten.

Na een nacht met nachtvorst een prima zonnige dag, al was het wat frisjes op het vertrektijdstip. Er stond weinig wind en dat betekende behalve een hele grote opkomst MTB-ers een viertal racefietsers aan het vertrek. De heren B telden meer dan twintig liefhebbers, dus werd de groep in tweeën gesplitst. Dit ging eigenlijk vanzelf en sturing daarin was niet nodig. Een groep koos voor Neerkant, Liessel en het Oostappen-circuit van Asten. Daarmee een heerlijke 57 km veldwerk realiserend. Een twaalftal koos voor dezelfde aanloop en gaf de voorkeur na het Liessel parcours aan de Dennendijkse bossen. Alle parcoursen zijn een pareltje op dit moment, de regen van afgelopen dagen heeft wonderen gedaan met de ondergrond. Datzelfde ondervond trouwens de heren A groep die voor de Heldense bossen had gekozen. Ondanks berichten over vernielde bospaadjes door zware bosbouwmachines reden die daar een voortreffelijke ronde. De Dennendijkse bossen groep gaf in Neerkant nog even flink gas om uiteraard bij het uitkomen van het bos te hergroeperen en gezamenlijk naar de Heere te koersen na 56 km evenzo heerlijke zondagmorgentocht. De mosterdsoep smaakte voortreffelijk en gaf aanleiding tot discussie over mosterd als blessuregenezer. De avond ervoor was dat immers onderwerp van gesprek bij het eredivisievoetbal. Er werd vooruitgekeken naar het EK veldrijden in Rosmalen en daar was Mathieu van de Poel ondanks de zeperd op de Koppenberg van drie dagen eerder, ongenaakbaar en reed na een mindere start ijzersterk naar het goud. Bij de dames was het de jeugd die in de persoon van Annemarie Worst de hegemonie van Marianne Vos wist te doorbreken. Hier was trouwens het hele podium Nederlands oranje. Mooi sportweekend!

Zaterdag 3 november: Koffie en vlaai tocht.

Een hele mooie najaarsdag met s’ morgens vorst op klomphoogte en overdag volop zon en een matige zuidoosten wind. Een uitgelezen dag dus voor de geplande koffie en vlaai tocht. De winterkalender telt begin november. Echter de omstandigheden waren zodanig dat de wegfiets ook een uitstekende keuze was. Zo dacht een viertal heren er ook over en reed ronde Achelse Kluis van tegen de 90 km. De totale opkomst was ronduit minnetjes ondanks het programma en ondanks het prima weer. Of dankzij het goede weer? Het was immers ook uitmuntend weer voor tuinwerkzaamheden of andere outdoor activiteiten. Enfin, degenen die wel present waren maakten er het beste van. Een negental heren, een mix van heren A en B met duidelijk een hoger B gehalte, koos voor de permanente MTB routes van Neerkant, Liessel en de Dennendijkse bossen. Ondanks dat die al meermalen in het nog prille veldseizoen waren gereden, geen vuiltje aan de lucht, de parcoursen vervelen echt niet. Zeker niet zoals ze er nu bij liggen na de 30 mm regen van afgelopen week. Geen los zand meer, geen plassen en mooi aangereden singeltracks. Een tweetal dames, ook al beduidend minder dan gebruikelijk was na afloop present voor de gezellige afsluiting. Verder een paar einzelgängers die om diverse redenen niet om 13.00 aan het vertrek waren. Eensluidend commentaar: een heerlijke fietsmiddag en evenzo afsluiting!

Véloweekend 2018, Driebergen.

Na een aantal last minute afmeldingen bleven er uiteindelijk 43 mensen over voor het jaarlijkse weekend. Dit jaar in Nederland, Driebergen, in het hart van de Utrechtse Heuvelrug. De weergoden leken ons goed gezind maar besloten op het laatste moment toch roet in het eten te gooien. Op het uur van vertrek was de hemel zo lek als een zeef. Het water viel er met bakken uit en nu vertrekken betekende binnen een paar honderd meter nat tot op huid te worden. Op het Raadhuisplein stonden alle fietsers verzameld. In totaliteit 4 groepen. De damesgroep, vergezeld van 2 heren en 3 herengroepen. Vakkundig ingedeeld naar kracht, leeftijd, uithoudingsvermogen en potentieel. Na een kort overleg besloten om het vertrek uit te stellen tot 10:00 uur, dan zou er immers een gaatje in de bewolking komen. De damesgroep besloot ondanks dit advies toch de regen te gaan trotseren en vertrokken om 8:00 uur. Om 10:00 uur was het droog en vertrokken ook de drie herengroepen. De afstand werd wel wat ingekort gezien het tijdstip van vertrek. Na goed 1 ½ uur droog gefietst te hebben ging het toch weer regenen, soms wat minder en meestal wat meer. Gelukkig was de temperatuur prima. Het leek soms alsof je door een warme douche reed. De A en C-groep had weinig zin om met een nat pak te gaan pauzeren en besloten onderweg om door te fietsen. De B-groep heeft wel een pauze ingelast. Door het natte weer was het ideaal weer om allerlei steentjes en andere scherpe materialen op te nemen in het rubber. Er werd meerdere keren lek gereden. De B-groep brak een record en slaagde erin om 10 keer lek te rijden. Onderweg is door een tweetal groepen inkopen gedaan om extra bandjes in te slaan. Een paar man maakten van de gelegenheid gebruik om ook meteen een nieuw regenjasje aan te schaffen. De A-groep werd tijdens het verhelpen van een nieuw lek nog getrakteerd op een stortbui. Gelukkig was er een klein portiekje in de buurt waar het zevental net onder kon. Een voorbijrijdende fotograaf maakte van de gelegenheid gebruik om ons op de gevoelige plaat vast te leggen. Hij was een fotoserie met als onderwerp water aan het maken. Daar paste de zeven verzopen “katten” natuurlijk perfect bij. Hij hield zich aan zijn woord en stuurde aan het einde van de dag de foto’s al door. Een mooie serie. Aangekomen bij het hotel was het snel douchen en opfrissen. Ook de fietsen konden wel een opfris- en poetsbeurt gebruiken. Gelukkig waren de voorzieningen daarvoor al door het hotelpersoneel beschikbaar gesteld. Een afspuitplek en een volledig chalet dat als poetshok en garage kon fungeren. Daarna begon het lange wachten op de B-groep. Uiteindelijk arriveerden zij rond de klok van 19:00 uur. Het grote aantal lekke banden had de nodige vertraging opgeleverd. Rond 20:00 uur aan tafel en daarna nog een of meerdere drankjes in het Grand Café. Niet alle energie was blijkbaar overdag verbruikt. Het nodige vocht werd aangevuld terwijl er gespijkerd, gedart en gebiljart werd. Ook hier was de nodige competitie. De laatste zocht uiteindelijk rond 02:30 zijn mandje op. Op zaterdagmorgen was het net droog geworden. Dus werden door de heren de fietsen er weer bij gepakt voor een ronde rondom Driebergen. In afstand variërend tussen de 90 en 140 kilometer. De dames besloten om eerst een wandeling te maken en daarna op te stappen.  Ondanks het wat mindere weer werd genoten van de prachtige omgeving en werd er soms stevig doorgefietst. Een oplopende weg prikkelt altijd wel iemand om een tandje bij te schakelen en de rest uit te dagen. Dat gebeurde met name op het einde van de ronde dan ook regelmatig. Ook op zaterdag door het nog natte wegdek af en toe een lekke band maar aanzienlijk minder dan de dag ervoor.  Een grote groep meereizende dames koos op zaterdag overigens ook voor de fiets. Deze werden gehuurd bij het hotel en maakten een verdienstelijke ronde van ruim 40 kilometer door de omgeving. Een drietal was gekomen om te wandelen en trokken dan ook de wandelschoenen aan. Uiteindelijk was zaterdagmiddag iedereen rond 17:00 uur binnen en werd er op het buitenterras een of meerdere drankjes genuttigd. Ook op zaterdag werd na het avondmaal de bar opgezocht en werd er wederom gespijkerd, gedart en gebiljart. Het spijkeren ging menigeen al beter af en om de spanning verder op te voeren werd besloten om de smalle kant van de hamer gebruikt. Een uitdaging die normaal alleen gevorderden aangaan. Tijdens het biljarten werd duidelijk dat men in Helenaveen naast het kweken van aardbeien ook nog andere talenten bezit. Het leek af en toe wel een demonstratie van Raymond Ceulemans. Onder aanmoediging van het publiek werd menig kunstje op het groene laken uitgevoerd. Op zondagmorgen is het weer tijd om richting Meijel te gaan. Na het ontbijt en een dankwoordje aan alle  deelnemers verzamelen we buiten voor een groepsfoto. Dit heeft wat meer voeten in aarde dan verwacht. Het duurt wel even voordat je iedereen verzameld hebt. Menigeen moet nog een bandje oppompen, de ketting smeren of de fiets nog wat oppoetsen. Uiteindelijk lukt het om toch net na 9:00 uur te vertrekken. Het beloofd een mooie dag te worden met een zuidwesten wind. Gedurende de dag draait deze overigens wel wat bij maar het blijft soms flink werken. Gelukkig zijn de groepen wederom evenredig verdeeld en komt iedereen zonder problemen in Meijel. Ook vandaag een klein aantal lekke banden. De pechvogels beginnen serieus te twijfelen aan de kwaliteit van hun materiaal. Het zijn ook op zondag dezelfde slachtoffers die met bandenlichters en pompen aan de slag mogen. De junioren durven dan ook nog te stellen dat zij nooit lek rijden of het zich niet kunnen herinneren.  Wij zijn benieuwd wanneer zij aan de beurt zijn, of zouden ze dan toch gewoon beter materiaal hebben. Onderweg nog een klein lusje extra omdat er een veerboot uit de vaart ligt. Volgens een lokale bewoner is hij aan het staken. Het alternatieve voetveer is een belevenis op zich. Bij verkeerde belading lukt het hem niet om van de kade weg te komen. We worden dan verzocht om allemaal een stapje richting kajuit te doen om het bootje te helpen. Rond 16:00 uur, sommigen wat vroeger en anderen wat later, arriveren we bij “De Siem”. Daar wordt op het terras onder het genot van een drankje het weekend geëvalueerd. Nard en Petra hebben het er druk mee om alle dorstige kelen te lessen. Maar uiteindelijk slagen ze daar in.

We kunnen terugkijken op een wellicht nat begonnen, maar uiteindelijk geslaagd weekend. Alle deelnemers hebben goed hun best gedaan om er een mooi weekend van te maken. Dit jaar ook een aantal jonge deelnemers die voor het eerst mee gingen. Zij hebben genoten en hopen dat volgend jaar nog een grotere groep van de jongere leden, zowel dames als heren, de uitdaging aan gaan. Wij kijken als organisatie tevreden terug op het weekend en gaan op zoek naar een locatie voor volgend jaar. Gelukkig hebben we de foto’s nog.

Johan en Frans-jozef

P.S.  Nog een speciaal woord van dank voor de dames die al een aantal jaren mede deze weekenden in deze vorm mogelijk maken. Zij zorgen er immers voor dat de bagage en alle toebehoren vervoerd worden. Dank hiervoor en hopelijk mogen we volgend jaar weer een beroep op jullie doen.

Zaterdag 28 april: Kinrooi / Sambeek.

Heren B telde acht liefhebbers voor ronde Sambeek van 111 km, dus eerder vertrekken om tijdig terug te kunnen zijn. De wind was stevig, alweer uit zuidwestelijke richting. Met als gevolg dat de groep vooral de terugweg te kampen had met deze uitdaging.
Heren A telde twaalf liefhebbers voor ronde Kinrooi van 92 km. Een hele aantrekkelijke ronde uit het arsenaal van de B groep. De meeste weggetjes zijn bekend van andere tochten, maar deze aaneenschakeling van dit soort stukken maakt de tocht toch even net anders en de waardering is hoog. Zeker het Belgische deel is zeer de moeite waard. De A groep moet de toch wel stevige wind trotseren op de heenweg en kan wat meer profiteren op de terugweg. Een groot deel van het peloton heeft de Kleine ronde van de dag ervoor in de benen. Sommigen hebben daar toch wat last van want er wordt stevig doorgereden. Het merendeel echter heeft weinig moeite met het tempo. Al met al een hele mooie rit en de afsluiting samen met de B groep bij de Siem mag er ook wezen. Mooi fietsweekend wordt afgesloten want de zondag belooft regenachtig te worden, tenminste s’ morgens. Dat bleek ook zo te zijn, dus bleven de fietsen binnen.