Zondag 30 juni: Heren B: Beverroute.

Hoogzomer en een goede opkomst, dertien heren AB en veertien heren B. Dat betekent eigenlijk vier groepen maken maar het peloton heeft daar niet echt veel oren naar. Dus vertrekken beide groepen in overtal naar het westen tegen de wind in. Heren AB kiest voor ronde Soerendonk van 90 km , terwijl heren B de Beverroute kiest. Beide tochten zijn inmiddels goed bekend, maar dat maakt ze niet minder aantrekkelijk. De wind is van begin af aan best wel pittig en dat betekent stevig werken. Maar vele handen, benen in dit geval, maken licht werk. In Hamont is het even wat rommelig, veel bochten en kruisingen en toevallig steeds tegenliggers op die momenten. Maar geen problemen en vanaf dat moment is het profiteren van de wind. Evenals vorige week weer een veteraan op kop en het tempo gaat fors omhoog. Er wordt geopperd om die verantwoordelijke voortaan in de A groep mee te laten fietsen in plaats van met de dames. Hij geeft toch de voorkeur aan de dames en het tempo gaat terug naar normale waarden. Heerlijk fietsen in de zomerzon en de wind zorgt voor de nodige verkoeling, al blijkt na afloop dat een enkeling toch wat problemen van de warmte had ondervonden. Aan de toog was hij echter snel hersteld. Bruin bier doet wonderen. Een hele aardige zondagmorgentocht van 87 km onder geweldige omstandigheden!

Zaterdag 29 juni: Heren AB: Maaseik.

Via de app-groepen was het voorstel gedaan om niet s’ middags, maar in de morgen te vertrekken om zodoende de voorspelde hoge temperaturen te ontwijken. Een groep van acht AB renners gaf hier gehoor aan, terwijl er maar drie heren B acte de presence gaven. Dus werd besloten in één groep ronde Maaseik te rijden. Eigenlijk is het grotendeels de Vélo-tour Midden-Limburg, met hier en daar wat kleine aanpassingen. Er was weinig wind en om 8.00 uur s’ morgens was het heerlijk fietsen. Gaandeweg zou de temperatuur oplopen, maar de fietsers ondervonden daar absoluut geen hinder van. Een lichte zuidoostelijke bries in combinatie met wat rijwind betekende heerlijk fietsen in de zomerzon. Even wat oponthoud in Maasbracht als gevolg van een markt, maar zonder problemen gaat het snel genoeg naar Stevensweert en Ohé en Laak. In Maaseik de Maasbrug over en op naar Aldeneik. De Scheiven Dörpel komt in zicht en dan blijkt de AB groep een goede gewoonte van de B groep overgenomen te hebben: PAUZE !! De koffie en vlaai smaken voortreffelijk, bovendien wordt de hydraulische parasol die de eigenaar in stelling brengt bewonderd. Een prachtige combinatie van Nederlands en Belgisch vakmanschap bleek de uiteindelijke conclusie.
Na de pauze loopt het ook weer voorspoedig en voordat men het in de gaten heeft wordt via de Hollander naar Meijel terug gekoerst. Een gedeelte van het terras van de Heere heeft nog schaduw, dus zit het peloton op een rijtje met goed uitzicht van een afsluitend biertje te genieten na een hele mooie rit van op de kop af 110 km! Goed besluit om vroeger te starten.

Zondag 23 juni: heren B: Swolgen andersom.

Een twaalftal heren B aan het vertrek op een warme zondagmorgen. Dus hoefde er net niet gesplitst te worden. Het meest opmerkelijke was de aanwezigheid van een renner die we een hele tijd had moeten missen. Het deed de groep goed hem weer in het midden te hebben. Er werd gezien de oostenwind gekozen voor ronde Swolgen van tegen de 90 km. Omdat die al twee keer eerder op het programma had gestaan, deze keer in tegengestelde richting. Het merendeel ervaart de tocht dan toch als een andere, minder bekende tocht. De wind was in het begin niet sterk, maar nam gaandeweg de morgen toch toe. Bovendien zou die tegen de voorspelling in naar het zuidoosten draaien en dat had tot gevolg dat het laatste uur toch regelmatig hinder werd ondervonden. Nou ja, wat is hinder op zulk een fantastische morgen om te fietsen. Dus nam het peloton de situatie prima op en het betekende gewoon voor de kopmannen wat harder werken. Good old Ton liet zien dat er met hem nog steeds niet te spotten valt en hij moet zelfs gemaand worden tot wat snelheid te minderen, willen we iedereen aan boord houden. Geen enkel probleem en ook onze onverwachte medefietser liet zien een geweldig herstel mee te maken. Petje af!
Ook een twaalftal heren AB aan het vertrek en die kozen voor ronde Meerlo van 92 km, een vergelijkbare ronde met die van de B groep. Ook hier een contente groep renners na afloop op het terras van de Heere. Conclusie: prima fietsweekend onder de best denkbare omstandigheden.

Zaterdag 22 juni: Heren B: Siebengewald / Weeze.

Elf liefhebbers voor de toertocht van 115 km met als keerpunt Siebengewald Weeze. Zomerse omstandigheden en een noordoostelijke wind, die niet echt stevig was. Desondanks een prettige gedachte dat het tweede deel wind-af zou zijn. Ideale omstandigheden dus voor een toertocht. Het vertrektijdstip van 12.00 uur is voor een enkeling een belemmering, maar als men op tijd terug wil zijn en de morgen nog voor andere dingen wil gebruiken, is er weinig keus. Via Neerkant, Helenaveen en Evertsoord naar Kronenberg en Meterik. Mooi buitengebied naar Wanssum en over de brug over de Maas naar Well. De boorden van de Maas worden gevolgd aan de overzijde over prachtige wegen naar Aijen en Oud Bergen. Vervolgens in een rechte streep naar Siebengewald. Na de grensovergang typische Duitse wegen, wel verkeer dat duidelijk rekening houdt met fietsers. In een boog om vliegveld Weeze heen naar de pauzeplaats, de Wellsche Hut. De aardbeienvlaai al dan niet met slagroom gaat erin als de bekende zoete koek. Over dezelfde brug terug, ditmaal naar Blitterswijck en Tienray. Het tempo is inmiddels omhoog gegaan met de wind grotendeels van achteren. Via Melderslo richting Sevenum. Over Korte Heide en Koningslust naar eindstation de Siem, waar teruggekeken wordt op een voortreffelijke tocht.
Een vijftal heren AB was naar de Eifel getogen voor de prachtige klimronde vanuit Kornelimünster van 130 km, terwijl een tweetal uit die groep koos voor de Kleine Ronde Limburg. Prima geslaagde zaterdag, welke tocht ook gekozen werd.

Vélo weekend Xanten 24-26 mei 2019

Het Véloweekend ging dit jaar naar Xanten. Niet ver uit de buurt als je er rechtstreeks naar toe gaat, maar met een omweg kom je toch aan de nodige kilometers. De omweg was verzorgd door Wiek. Al een aantal jaren maakt hij de routes van en naar onze bestemming en zorgt tevens voor routes op de zaterdag.

Op vrijdagmorgen stond er 41 man klaar voor vertrek. Aangevuld met 2 “gastrijders” die enkel de heenreis ondernamen. Zij werden ’s avonds weer opgehaald door hun partners. Helaas hadden zich last-minute ook nog twee deelnemers moeten afmelden. Jan Korsten moest afhaken vanwege een blessure en Mieke Renders was de dag ervoor oma geworden en had dus plots ander verplichtingen. Namens de deelnemers wensen we de pechvogel een spoedig herstel en wensen we de verse oma veel plezier met haar eerste kleinkind, Lea.

Er werd vertrokken in 4 groepen, een damesgroep, de heren B-groep en twee gemengde groepen A en B. De routes liepen allen richting Berg en Dal om daar naar het oosten af te buigen en Duitsland in te gaan. In de langste route waren ook diverse heuveltjes rondom Berg en Dal opgenomen. De wind zat in een gunstige hoek zodat we zonder al teveel tegenwind de route konden afleggen. Ruim over de helft werd gepauzeerd waarbij een tweetal groep besloten dat bij Millingen ad Rijn te doen. Eentje in het dorp en de andere besloot om dit met uitzicht op de Rijn te doen. Met het veer de Rijn over en over rustige landweggetjes naar Xanten. Het tempo zat er bij iedereen goed in. Ruim voor het avondeten werd door iedereen de eindbestemming bereikt. Waar het door de eigenaresse bereidde gebak zich goed liet smaken. Tegelijkertijd werd ook de vochthuishouding op peil gebracht met de nodige Bittburgers. Ton heeft meteen geleerd dat je niet moet spotten met de bediening. Met een kwinkslag en een “kleintje” pils werd dat meteen duidelijk. Ook na het avondeten werd nog goed doorgewerkt aan het vochtherstel. Dat dit ook werkt als een soort spraakwater werd ons duidelijk toen men ons kwam vragen om het toch wat “leise” te doen. Sommige andere hotelgasten hadden wat moeite met de slaap te vatten. Rond middernacht werden de matrasjes opgezocht want voor de dag erna stonden er ook diverse activiteiten op het programma.

Zaterdagmorgen werden na het voortreffelijke en uitgebreide ontbijt de fietsen weer van stal gehaald. De omgeving moest verder verkend worden. In diverse varianten, afstanden en bijbehorende hoogtemeters kon dat gebeuren. Ook de wandeldames hadden bij het hotel fietsen geregeld om de omgeving te verkennen. Ondanks dat de wegen soms kwalitatief wat minder waren is het een prima omgeving om met de fiets te verkennen. Alle groepen kozen ervoor om na afloop in Xanten op het marktplein nog een afzakkertje te nemen. Sommigen na een douche en opfrisbeurt en anderen meteen aansluitend aan de tocht. Op het plein was het druk door de markt en vele aanwezige bezoekers. Duidelijk een levendige stadskern met op de achtergrond de markante Sint Viktordom met de  twee torenspitsen. Deze is ook vanuit de omgeving duidelijk herkenbaar. Helaas moest een deelnemer op zaterdag naar huis vanwege familieomstandigheden. Maar gezien de korte afstand is dit binnen 2 uurtjes rijden opgelost. Helaas, maar soms is het niet anders. We wensen Gerrit veel sterkte de komende dagen. Op de zaterdagavond is de inname van alcoholische dranken duidelijk minder dan op vrijdag. Blijkbaar denkt men al aan de terugreis op zondag. De nodige kilometers in combinatie met de voorspelde tegenwind zorgen voor enige terughoudendheid. 

Op zondagmorgen wederom een voortreffelijk ontbijt. Daarna is het tijd  voor de traditionele groepsfoto. En ook volgens traditie is het altijd een hele tour om iedereen bij elkaar en op de foto te krijgen. Maar zoals altijd slaagt onze fotograaf hierin. De terugreis kan beginnen. Met nagenoeg dezelfde groepsindeling als op vrijdag gaat het huiswaarts. Onze routespecialist is erin geslaagd om er een gevarieerde route van te maken. Daarbij wordt diverse malen van de hoofdweg afgeweken om wat hoogtemeters mee te pakken. De weggetjes zijn echter van vooroorlogse kwaliteit wat niet iedereen kan waarderen. Maar des te meer waardeer je daarna weer het strakke asfalt wat we voorgeschoteld krijgen. Na wat zoeken naar een geschikte pauzelocatie wordt de inwendige mens versterkt. Daarbij wordt al gewezen op de verwachtte gasvorming die dergelijke gerechten met zich meebrengen. Tijdens het wachten voor het veer bij Lomm wordt dit al snel duidelijk. De gemiddelde blaaskapel zou er jaloers op zijn. Tijdens het wachten komen ook de twee gemengde A/B groepen weer bij elkaar. Onderweg hadden ze elkaar om en om al een paar keer gepasseerd, door lek of een ander oponthoud. Rond 16:00 is iedereen weer binnen in Meijel en wordt bij de Siem nog lang nagepraat over wederom een geslaagd Vélo-weekend. Het weer was ideaal, de locatie was top, de routes waren gevarieerd en goed voorbereid en tot slotte maakten de deelnemers er weer een geslaagd weekend van.

Namens de organisatie iedereen bedankt voor jullie bijdrage.

Johan en Frans-jozef

 PS Wij kijken al uit naar 2020!

Zondag 19 mei: Heren B: Swolgen / Gemert.

Een hele mooie zondag, zacht en een zon die zich regelmatig laat zien, erg weinig wind uit noord, soms noordoostelijke richting. Als gevolg van een nachtelijk buitje een wat vochtig aandoende zondagmorgen. Dus goede opkomsten in vooral zomertenue op het plein. Een heren A groep van zes, een heren AB groep van acht. Deze groep kiest voor ronde Gemert van 94 km. Een heel tevreden groep die tijdig het terras van de Heere bereikt rond de klok van twaalf.
Vervolgens twee herengroepen B, een groep van zes die een tandje lager willen en een groep van twaalf. Het zestal kiest voor ronde Gemert en snijdt kort voor Gemert een stukje af en brengt zodoende hun afstand op zo’n 85 km. Veel kopbeurten, het zou beter geweest zijn dat het een achttal was. Hopelijk krijgen we dat de komende weken wel geregeld.
Dan het twaalftal, de maximum grootte die we eigenlijk willen en hebben afgesproken, kiest na kort overleg voor rondje Swolgen. De geplande afstand wordt ruim overschreden omdat op de terugweg de voorkeur wordt gegeven aan de Greenport bikeway in plaats van het fietspad naar Sevenum. Dat betekent de houten brug met de bekende golven over de A73 heen. Maar terug naar het begin van het parcours, net over het spoor tussen Deurne en Griendtsveen. Daar moet eerst een lek gedicht worden en dat kost een paar patronen, zul je net zien als er elf fietsers zijn die meekijken. Tot het keerpunt Swolgen wordt er redelijk ontspannen gekoerst. Daarna loopt het tempo geleidelijk op en elke nieuwe kopman lijkt er een schepje bovenop te willen doen of op zijn minst het tempo gelijk houden. Dus wordt er behoorlijk doorgereden, zonder dat iemand in de problemen komt. Een minpuntje is het soms te snel willen oversteken door een enkeling, het besef dat een twaalfkoppig ruimte nodig heeft om veilig over te steken ontbreekt dan even. Gelukkig incidenteel en het levert geen problemen op, toch een punt om te verbeteren……. Op de Kaumeshoek ligt een te flinke laag steentjes en dat betekent extra uitkijken. Met ruim 94 km op de tellers wordt, ondanks eenmaal lek, net na twaalven de Heere bereikt, waar een paar groepen het terras verkiezen voor een kruk binnen. Beide opties was wat voor te zeggen. In elk geval voor alle groepen hele aardige en geslaagde toertochten onder hele mooie omstandigheden. Laat het Vélo-weekend nu maar komen!!

Zaterdag 18 mei: Heren B: Kleine ronde Limburg.

De weersvooruitzichten waren erg goed voor de zaterdag met de Kleine ronde Limburg op het programma. Dat bleek te kloppen, al was bij vertrek om 9.00 uur de zon nog achter de wolken en een gordijntje van mist verborgen. Desondanks behoorlijk wat korte broeken, zo niet dan been- en arm stukken die eventueel onderweg uitgedaan konden worden. Een goed uurtje op weg en het was al zover. Het zou een prachtige dag worden, weinig wind uit zuidelijke richting en lange perioden met zon. Uitstekende omstandigheden voor een lange tocht. Dus vijftien heren B aan het vertrek. Ook een damesgroep aangevuld met enkele heren was present voor ronde Slingerberg van 140 km. Deze tocht bevat behalve deze klim ook nog de Dennenberg.
De heren B groep werd opgedeeld in twee groepen, al had het wat voeten in de aarde voordat dat voor iedereen duidelijk was. Een achttal en een zevental uiteindelijk en de mooie tocht kon echt beginnen. Een gedeelte van de Vélo-tour Midden Limburg zit in de route tot Roosteren. Een mooie lus dus via Stevensweert en Ohé en Laak. Via Illikhoven en Nattenhoven naar Berg aan de Maas, waar het eerste klimmetje wacht. Eigenlijk is de weg naar de brug van Aasterberg dat ook. De smalle landstrook tussen de Maas en het Julianakanaal is een heel mooi deel om te fietsen, zeker nu de werkzaamheden aan het fietspad zijn afgerond. De klim die daarna komt is de Slingerberg in Geulle aan de Maas. Hier wordt het damespelotonnetje gepasseerd. Ook de dames zetten hier alle zeilen bij om boven te komen. Moorveldsberg is en blijft een steile pukkel, maar zit nu eenmaal ook in het parcours en eenmaal boven volgt toch weer de waardering voor deze klim. Heel aantrekkelijk terrein nabij de fraaie klim van Waterval. Na wat overleg wordt besloten in de groep van acht om te pauzeren bij de Bekker in Schimmert, een beproefd adres van de A groep. Maar die bleek aan het genieten te zijn van vakantie, dus alsnog naar kasteel Terborgh. Eén voordeel, Jan kreeg behalve zijn koffie en vlaai ook de zo begeerde tomatensoep. De eerder gearriveerde andere B groep bleek een aantal hongerige wolven in hun midden te hebben. Hier werd stevig gebunkerd. We vroegen ons af hoe het fietsen hen zou vergaan na de pauze. Het moet meegevallen zijn. Voor de pauze nog een paar klimmetjes zoals in Terstraten tussen de fraaie vakwerkhuizen. De volgende geleidelijke klim is naar groeve Nagelbeek  in Grijzegrubben. Na de pauze mooi Zuid Limburg met plaatsen als Jabeek en Bingelrade op weg naar de Selfkant. Op het Duits mooi glooiend landschap tussen de groene akkers en de wind iets van achteren. Het loopt lekker en even na Waldfeucht wordt Koningsbosch binnen gereden. Via Echterbosch en Montfort naar de stuw in Linne. Langs het lateraal kanaal naar Haelen en via Ophoven naar de Leistert. Ter hoogte van de Witdonk volgt vlot genoeg het samensmelten van beide groepen. Een deel heeft nog trek in een afzakkertje bij de Heere. Hier wordt erg tevreden terug gekeken op super geslaagde tochten van 151 respectievelijk 162 km, met leuke hoogtemeters en een prachtig landschap.

Zondag 12 mei: Heren B: Bos en Peel, Bakel-Overloon.

Een hele mooie ietwat frisse zondagmorgen en een noordenwind, die niet al te sterk was. Dus volop roodgeelzwart op het plein, weliswaar in lange broeken en lange mouwen. De heren A groep bestond uit een elftal en reed ronde Achelse Kluis van 95 km. Twee damesgroepen zorgden ook voor een respectabel aantal dames.
De heren B groep was zoals gebruikelijk groter en werd in tweeën gesplitst. Een groep van zeven die aan een klein tandje minder de voorkeur gaf, koos voor een hele mooie ietwat geïmproviseerde tocht van 90 km. De tocht werd Bakel, Overloon genoemd en bestond uit een combinatie van mooie buitenafweggetjes die in tochten zitten als Overloon, Milheeze, Gemert. Een uitermate tevreden pelotonnetje na afloop en het lijkt erop dat deze tocht een definitieve plek op de kalenders gaat krijgen.
Dan een heren B groep van twaalf, die koos voor de gekende ronde Bos en Peel, eens gemaakt door Had al een hele tijd geleden. Een vaste opmerking die bij deze ronde lijkt te horen is: “veel draaien en keren”. Dat blijkt in de praktijk reuze mee te vallen. Dat gevoel krijgt menigeen omdat je niet ver van huis komt en toch tegen de 90 km op de tellers krijgt. Het gevolg is wel dat de kopmannen steeds de wind anders krijgen, dan weer van achter, dan van voren of van opzij. Eenmaal van voren betekent afhankelijk van welke buurman steevast hard werken. Maar er kan ook van geprofiteerd worden en eenmaal moeten de kopmannen van dat moment tot de orde geroepen worden. Die geven daar probleemloos gehoor aan. Via Koningslust en de Vosberg terug naar Meijel. Ook hier een zeer tevreden gezelschap en dat blijkt ook tijdens het nakaarten. Het Vélo-weekend nadert met rasse schreden en komend weekend een uitgelezen kans om km ’s in de benen te krijgen middels de Kleine Ronde Limburg, hopelijk werkt het weer wat mee! Mooi fietsweekend afgesloten op Moederdag!

Zaterdag 11 mei: Heren B: Belgische Kempen route.

Vrijdagavond zag het er nog slecht uit met flinke buien in het vooruitzicht voor de gehele zaterdagmorgen. Veel fietsers hadden zich er waarschijnlijk op ingesteld om na de middag dan maar een ronde te fietsen, want dan zou het immers droog zijn. Zaterdagochtend echter was het al snel duidelijk dat de regenkansen tot dicht bij het nulpunt waren geslonken.
Desondanks om 9.00 uur maar zeven heren B aan de start voor, zoals terecht werd opgemerkt, een vijfsterren tocht in het Vélo-repertoire, namelijk de Belgische Kempenronde van 127 km. Gedurende de rit werd zelfs een goed voorstel ten berde gebracht: gebruik deze route als een van de versies voor de Vélo-tour. Deze tocht heeft namelijk nét dat stuk extra waar fietsers op af zullen komen. Prachtige landelijke weggetjes in een evenzo mooie omgeving, zowel op Nederlands als op Belgisch terrein. Halverwege bovendien een pareltje van een pauzeplaats, die vandaag echter nog gesloten was op het tijdstip dat de Vélo passeerde. Alleen maar buitengebied tot Hunsel. Even na de visvijver Heioord Belgisch grondgebied op weg naar een gehucht nabij Maaseik, Wurfeld met het gelijknamige kasteel. Het mooie fietspad even verderop voert de renners naar het fraaie natuurgebied rondom het Bergerven. Even een leuk klimmetje richting de pas tweede bebouwde kom, namelijk die van Opoeteren. Prachtige bossen afgewisseld met wat heide en open stukken als het in een grote boog om Meeuwen heen gaat. De gebruikelijke pauzeplaats in Gruitrode is helaas nog gesloten en de horeca van de forellenvijver van Reppel wordt gezocht een kleine 15 km verder op de route. Koffie en vlaai, bidons bijvullen en verder maar weer richting Nederland, Stramproy. Inmiddels is de wind aangewakkerd en het is nu harder werken tegen de noord-noord oosten wind. Het is heerlijk fietsen in zo’n kleine overzichtelijke groep, die bovendien behoorlijk gelijkwaardig is. De lasten worden prima verdeeld. Via Moesdijk en Waatskamp terug naar Meijel. De laatste kilometers een stevige wind recht op kop en de meest sterke renners loodsen het zevental richting Meijel. Een geweldig mooie toertocht van tegen de 130 km, gereden onder prima omstandigheden, kan worden bijgeschreven als training voor het rap naderende Vélo-weekend. In dat licht gezien was de wat lage opkomst wel opmerkelijk.

S’ middags een combinatie van meest A rijders en enkele B renners die met een stevige wind op kop richting noordoost vertrok voor ronde Geijsteren van 96 km. Er werd behoorlijk doorgereden en dat betekende voor de B renners alle hens aan dek. Wel mooi gefietst was het commentaar.

Zondag 5 mei: Heren B: Milheeze.

Weer een koude best wel stevige noordwesten wind, maar de kans dat het droog zou blijven was behoorlijk groot. Dus een behoorlijk peloton A rijders evenals een dertiental heren B. De eerstgenoemde groep reed ronde Sterksel, werden verrast voor een flinke hagelbui en besloten te schuilen en koffie te drinken bij de Daatjeshoeve. Dat betekende een tocht met pauze en een totaal van zo’n 75 km. Gehoorde opmerking van een A renner na afloop: de A groep neemt een goede gewoonte van de B groep over!
De heren B groep besloot toch in één groep te koersen en daar was niemand rouwig om gezien de stevige “dikke” wind. Zodoende net wat minder op kop en dat werd wel gewaardeerd deze morgen. Ook Erwin was weer van de partij en het voelde goed diens gulle lach af en toe te horen. Er werd gekozen voor de route die zaterdag ervoor op de agenda stond , Milheeze. Dat is een prachtige ronde van 96 km over louter buitenwegen. De wind op kop de eerste helft en veelal de wind van achteren het tweede deel. Er werd gedisciplineerd gefietst en de lasten prima verdeeld. Net voor Ospeldijk wordt het peloton even gegeseld door een hagelbui. Gelukkig is die snel voorbij. Tegen het einde de wind weer even op kop en toen werd duidelijk dat een enkeling nog wat moeite met de afstand had. Het gevolg was even wat chaotische perikelen, maar dat was snel voorbij toen de kopmannen dat in de gaten kregen. Hele mooie toertocht ondanks de kou. De zondag maakte wel wat goed van de minder goed geslaagde vlaai-tochten op zaterdag.