Zondag 19 mei: Heren B: Swolgen / Gemert.

Een hele mooie zondag, zacht en een zon die zich regelmatig laat zien, erg weinig wind uit noord, soms noordoostelijke richting. Als gevolg van een nachtelijk buitje een wat vochtig aandoende zondagmorgen. Dus goede opkomsten in vooral zomertenue op het plein. Een heren A groep van zes, een heren AB groep van acht. Deze groep kiest voor ronde Gemert van 94 km. Een heel tevreden groep die tijdig het terras van de Heere bereikt rond de klok van twaalf.
Vervolgens twee herengroepen B, een groep van zes die een tandje lager willen en een groep van twaalf. Het zestal kiest voor ronde Gemert en snijdt kort voor Gemert een stukje af en brengt zodoende hun afstand op zo’n 85 km. Veel kopbeurten, het zou beter geweest zijn dat het een achttal was. Hopelijk krijgen we dat de komende weken wel geregeld.
Dan het twaalftal, de maximum grootte die we eigenlijk willen en hebben afgesproken, kiest na kort overleg voor rondje Swolgen. De geplande afstand wordt ruim overschreden omdat op de terugweg de voorkeur wordt gegeven aan de Greenport bikeway in plaats van het fietspad naar Sevenum. Dat betekent de houten brug met de bekende golven over de A73 heen. Maar terug naar het begin van het parcours, net over het spoor tussen Deurne en Griendtsveen. Daar moet eerst een lek gedicht worden en dat kost een paar patronen, zul je net zien als er elf fietsers zijn die meekijken. Tot het keerpunt Swolgen wordt er redelijk ontspannen gekoerst. Daarna loopt het tempo geleidelijk op en elke nieuwe kopman lijkt er een schepje bovenop te willen doen of op zijn minst het tempo gelijk houden. Dus wordt er behoorlijk doorgereden, zonder dat iemand in de problemen komt. Een minpuntje is het soms te snel willen oversteken door een enkeling, het besef dat een twaalfkoppig ruimte nodig heeft om veilig over te steken ontbreekt dan even. Gelukkig incidenteel en het levert geen problemen op, toch een punt om te verbeteren……. Op de Kaumeshoek ligt een te flinke laag steentjes en dat betekent extra uitkijken. Met ruim 94 km op de tellers wordt, ondanks eenmaal lek, net na twaalven de Heere bereikt, waar een paar groepen het terras verkiezen voor een kruk binnen. Beide opties was wat voor te zeggen. In elk geval voor alle groepen hele aardige en geslaagde toertochten onder hele mooie omstandigheden. Laat het Vélo-weekend nu maar komen!!

Zaterdag 18 mei: Heren B: Kleine ronde Limburg.

De weersvooruitzichten waren erg goed voor de zaterdag met de Kleine ronde Limburg op het programma. Dat bleek te kloppen, al was bij vertrek om 9.00 uur de zon nog achter de wolken en een gordijntje van mist verborgen. Desondanks behoorlijk wat korte broeken, zo niet dan been- en arm stukken die eventueel onderweg uitgedaan konden worden. Een goed uurtje op weg en het was al zover. Het zou een prachtige dag worden, weinig wind uit zuidelijke richting en lange perioden met zon. Uitstekende omstandigheden voor een lange tocht. Dus vijftien heren B aan het vertrek. Ook een damesgroep aangevuld met enkele heren was present voor ronde Slingerberg van 140 km. Deze tocht bevat behalve deze klim ook nog de Dennenberg.
De heren B groep werd opgedeeld in twee groepen, al had het wat voeten in de aarde voordat dat voor iedereen duidelijk was. Een achttal en een zevental uiteindelijk en de mooie tocht kon echt beginnen. Een gedeelte van de Vélo-tour Midden Limburg zit in de route tot Roosteren. Een mooie lus dus via Stevensweert en Ohé en Laak. Via Illikhoven en Nattenhoven naar Berg aan de Maas, waar het eerste klimmetje wacht. Eigenlijk is de weg naar de brug van Aasterberg dat ook. De smalle landstrook tussen de Maas en het Julianakanaal is een heel mooi deel om te fietsen, zeker nu de werkzaamheden aan het fietspad zijn afgerond. De klim die daarna komt is de Slingerberg in Geulle aan de Maas. Hier wordt het damespelotonnetje gepasseerd. Ook de dames zetten hier alle zeilen bij om boven te komen. Moorveldsberg is en blijft een steile pukkel, maar zit nu eenmaal ook in het parcours en eenmaal boven volgt toch weer de waardering voor deze klim. Heel aantrekkelijk terrein nabij de fraaie klim van Waterval. Na wat overleg wordt besloten in de groep van acht om te pauzeren bij de Bekker in Schimmert, een beproefd adres van de A groep. Maar die bleek aan het genieten te zijn van vakantie, dus alsnog naar kasteel Terborgh. Eén voordeel, Jan kreeg behalve zijn koffie en vlaai ook de zo begeerde tomatensoep. De eerder gearriveerde andere B groep bleek een aantal hongerige wolven in hun midden te hebben. Hier werd stevig gebunkerd. We vroegen ons af hoe het fietsen hen zou vergaan na de pauze. Het moet meegevallen zijn. Voor de pauze nog een paar klimmetjes zoals in Terstraten tussen de fraaie vakwerkhuizen. De volgende geleidelijke klim is naar groeve Nagelbeek  in Grijzegrubben. Na de pauze mooi Zuid Limburg met plaatsen als Jabeek en Bingelrade op weg naar de Selfkant. Op het Duits mooi glooiend landschap tussen de groene akkers en de wind iets van achteren. Het loopt lekker en even na Waldfeucht wordt Koningsbosch binnen gereden. Via Echterbosch en Montfort naar de stuw in Linne. Langs het lateraal kanaal naar Haelen en via Ophoven naar de Leistert. Ter hoogte van de Witdonk volgt vlot genoeg het samensmelten van beide groepen. Een deel heeft nog trek in een afzakkertje bij de Heere. Hier wordt erg tevreden terug gekeken op super geslaagde tochten van 151 respectievelijk 162 km, met leuke hoogtemeters en een prachtig landschap.

Zondag 12 mei: Heren B: Bos en Peel, Bakel-Overloon.

Een hele mooie ietwat frisse zondagmorgen en een noordenwind, die niet al te sterk was. Dus volop roodgeelzwart op het plein, weliswaar in lange broeken en lange mouwen. De heren A groep bestond uit een elftal en reed ronde Achelse Kluis van 95 km. Twee damesgroepen zorgden ook voor een respectabel aantal dames.
De heren B groep was zoals gebruikelijk groter en werd in tweeën gesplitst. Een groep van zeven die aan een klein tandje minder de voorkeur gaf, koos voor een hele mooie ietwat geïmproviseerde tocht van 90 km. De tocht werd Bakel, Overloon genoemd en bestond uit een combinatie van mooie buitenafweggetjes die in tochten zitten als Overloon, Milheeze, Gemert. Een uitermate tevreden pelotonnetje na afloop en het lijkt erop dat deze tocht een definitieve plek op de kalenders gaat krijgen.
Dan een heren B groep van twaalf, die koos voor de gekende ronde Bos en Peel, eens gemaakt door Had al een hele tijd geleden. Een vaste opmerking die bij deze ronde lijkt te horen is: “veel draaien en keren”. Dat blijkt in de praktijk reuze mee te vallen. Dat gevoel krijgt menigeen omdat je niet ver van huis komt en toch tegen de 90 km op de tellers krijgt. Het gevolg is wel dat de kopmannen steeds de wind anders krijgen, dan weer van achter, dan van voren of van opzij. Eenmaal van voren betekent afhankelijk van welke buurman steevast hard werken. Maar er kan ook van geprofiteerd worden en eenmaal moeten de kopmannen van dat moment tot de orde geroepen worden. Die geven daar probleemloos gehoor aan. Via Koningslust en de Vosberg terug naar Meijel. Ook hier een zeer tevreden gezelschap en dat blijkt ook tijdens het nakaarten. Het Vélo-weekend nadert met rasse schreden en komend weekend een uitgelezen kans om km ’s in de benen te krijgen middels de Kleine Ronde Limburg, hopelijk werkt het weer wat mee! Mooi fietsweekend afgesloten op Moederdag!

Zaterdag 11 mei: Heren B: Belgische Kempen route.

Vrijdagavond zag het er nog slecht uit met flinke buien in het vooruitzicht voor de gehele zaterdagmorgen. Veel fietsers hadden zich er waarschijnlijk op ingesteld om na de middag dan maar een ronde te fietsen, want dan zou het immers droog zijn. Zaterdagochtend echter was het al snel duidelijk dat de regenkansen tot dicht bij het nulpunt waren geslonken.
Desondanks om 9.00 uur maar zeven heren B aan de start voor, zoals terecht werd opgemerkt, een vijfsterren tocht in het Vélo-repertoire, namelijk de Belgische Kempenronde van 127 km. Gedurende de rit werd zelfs een goed voorstel ten berde gebracht: gebruik deze route als een van de versies voor de Vélo-tour. Deze tocht heeft namelijk nét dat stuk extra waar fietsers op af zullen komen. Prachtige landelijke weggetjes in een evenzo mooie omgeving, zowel op Nederlands als op Belgisch terrein. Halverwege bovendien een pareltje van een pauzeplaats, die vandaag echter nog gesloten was op het tijdstip dat de Vélo passeerde. Alleen maar buitengebied tot Hunsel. Even na de visvijver Heioord Belgisch grondgebied op weg naar een gehucht nabij Maaseik, Wurfeld met het gelijknamige kasteel. Het mooie fietspad even verderop voert de renners naar het fraaie natuurgebied rondom het Bergerven. Even een leuk klimmetje richting de pas tweede bebouwde kom, namelijk die van Opoeteren. Prachtige bossen afgewisseld met wat heide en open stukken als het in een grote boog om Meeuwen heen gaat. De gebruikelijke pauzeplaats in Gruitrode is helaas nog gesloten en de horeca van de forellenvijver van Reppel wordt gezocht een kleine 15 km verder op de route. Koffie en vlaai, bidons bijvullen en verder maar weer richting Nederland, Stramproy. Inmiddels is de wind aangewakkerd en het is nu harder werken tegen de noord-noord oosten wind. Het is heerlijk fietsen in zo’n kleine overzichtelijke groep, die bovendien behoorlijk gelijkwaardig is. De lasten worden prima verdeeld. Via Moesdijk en Waatskamp terug naar Meijel. De laatste kilometers een stevige wind recht op kop en de meest sterke renners loodsen het zevental richting Meijel. Een geweldig mooie toertocht van tegen de 130 km, gereden onder prima omstandigheden, kan worden bijgeschreven als training voor het rap naderende Vélo-weekend. In dat licht gezien was de wat lage opkomst wel opmerkelijk.

S’ middags een combinatie van meest A rijders en enkele B renners die met een stevige wind op kop richting noordoost vertrok voor ronde Geijsteren van 96 km. Er werd behoorlijk doorgereden en dat betekende voor de B renners alle hens aan dek. Wel mooi gefietst was het commentaar.

Zondag 5 mei: Heren B: Milheeze.

Weer een koude best wel stevige noordwesten wind, maar de kans dat het droog zou blijven was behoorlijk groot. Dus een behoorlijk peloton A rijders evenals een dertiental heren B. De eerstgenoemde groep reed ronde Sterksel, werden verrast voor een flinke hagelbui en besloten te schuilen en koffie te drinken bij de Daatjeshoeve. Dat betekende een tocht met pauze en een totaal van zo’n 75 km. Gehoorde opmerking van een A renner na afloop: de A groep neemt een goede gewoonte van de B groep over!
De heren B groep besloot toch in één groep te koersen en daar was niemand rouwig om gezien de stevige “dikke” wind. Zodoende net wat minder op kop en dat werd wel gewaardeerd deze morgen. Ook Erwin was weer van de partij en het voelde goed diens gulle lach af en toe te horen. Er werd gekozen voor de route die zaterdag ervoor op de agenda stond , Milheeze. Dat is een prachtige ronde van 96 km over louter buitenwegen. De wind op kop de eerste helft en veelal de wind van achteren het tweede deel. Er werd gedisciplineerd gefietst en de lasten prima verdeeld. Net voor Ospeldijk wordt het peloton even gegeseld door een hagelbui. Gelukkig is die snel voorbij. Tegen het einde de wind weer even op kop en toen werd duidelijk dat een enkeling nog wat moeite met de afstand had. Het gevolg was even wat chaotische perikelen, maar dat was snel voorbij toen de kopmannen dat in de gaten kregen. Hele mooie toertocht ondanks de kou. De zondag maakte wel wat goed van de minder goed geslaagde vlaai-tochten op zaterdag.

Zaterdag 4 mei: Koffie met vlaai tochten.

Het was koud en de hemel zat vol kleine buien op de zaterdagmiddag van de koffie met vlaai tochten. Een stevige koude noordenwind en de kans op buien deed de meeste wegfietsers besluiten thuis te blijven. Uitzondering daarop vormde een klein damesgroepje dat toch voor de wegfiets koos en het daadwerkelijk zo goed als droog hield. Wel veel last van de wind.
Dan was er een vijftal dat gehoor gaf aan de oproep van Jan om de mountainbike te pakken en vanaf 13.30 uur wat kilometers in het bos te maken. Tweemaal Meijel en tweemaal Neerkant werd gereden. Beide parcoursen lagen er voortreffelijk bij en het vijftal genoot er met volle teugen van. Een klein buitje, maar dat deert de fietsers in het bos niet. Er worden nog een paar einzelgangers gesignaleerd.
Eenmaal bij de Siem bleek er ook een wegfietser uit de A groep te zijn die met de dames mee was gefietst. Dus al met al maar pakweg tien vlaai gegadigden. En die viel niet tegen, overheerlijke aardbeienvlaai, beschikbaar gesteld door de gebroeders uit Helenaveen. Waarvoor dank mannen ! Slagroom naar keuze. Dan toch maar een tweede stuk………

Zondag 28 april: Heren B: Kinrooi.

Koud op zondagmorgen en best wel een stevige zuidwesten wind. En een regenkansje al werden de vooruitzichten wel met het kwartier beter. Dat bleek ook mee te vallen, al bleef het niet helemaal droog. Op zaterdag stonden langere tochten op de toerkalender. Maar die vielen letterlijk in het water. Enkele mountainbikers werden op de parcoursen van Meijel en Neerkant gesignaleerd, maar de wegrenners bleven wijselijk binnen. Op zondagmorgen hebben de meesten er dus zin in, ondanks de kou. Twee heren B groepen van ieder acht renners kozen voor een parcours met de eerste helft de wind op kop. Een groep koos voor Tongerlo, maar besloot na een korte maar frisse bui de tocht wat in te korten. Even een angstig moment als een herdershond zich van haar baasje weet te ontdoen en met lijn en al het pelotonnetje grommend belaagt. Komt zelfs tussen de renners en het scheelt niet veel of een valpartij is onvermijdelijk. Er wordt gestopt en de hond met riem en al afgeleverd bij de geschrokken vrouw, die opgelucht is evenals de fietsers dat het betrekkelijk goed is afgelopen. De groep maakt hun ronde af en komt met 77 km in de benen ruim voor twaalven aan de koffie.
De andere B groep reed ronde Kinrooi met de klok mee, een hele mooie ronde van tegen de 90 km. Ook hier speelde de frisse wind de groep van acht parten, maar de terugweg was grotendeels met de wind min of meer in de rug. Algemene deler was wel het fijne gevoel in een relatief kleine overzichtelijke groep te kunnen fietsen. Een paar spetters was alles wat men kreeg te verwerken, voor het overige bleef het droog. Hier en daar was toch een buitje gevallen, getuige de soms natte wegdelen. Maar verreweg het grootste deel waren de wegen mooi droog en werd er lekker gefietst en aan kop goed doorgedraaid.
De heren A kozen voor ronde Tongerlo van 92 km en ook hier tevreden gezichten na afloop bij de Heere waar de tochten werden nabesproken. Ondanks de frisse wind een prima geslaagde zondagmorgen.

Maandag 22 april, tweede paasdag: Vélo-tour Midden Limburg.

Prachtig fietsweer, zonnig, droog, zomerse omstandigheden op tweede paasdag en die dag is de laatste jaren de dag van de Vélo-tour. De versie van dit jaar was die van Midden Limburg, met voor de lange afstand ( 113 km)  pauzeplaats de Scheiven Dörpel in Aldeneik en voor de korte afstand (70 km ) café aan de Kirk in Horn. Dit jaar dus volop zomertenues in tegenstelling tot eerdere jaren, want meestal is het fris. Een vrij aardige deelname van rond de 250 liefhebbers, dit inclusief de Vélo-leden.
In een aantal groepen wordt vanaf 9.00 uur bij de Siem vertrokken. De wind zou gedurende dag aanwakkeren en bleef een beetje wisselen van richting, van oost tot zuidoost. Dat betekent veelvuldig de wind van opzij en zowel de heenweg als de terugweg viel het harde werken tegen de wind wel mee.  In een mum van tijd wordt de pauzeplaats bereikt en zoals gebruikelijk is efficiency bij de Scheiven Dörpel troef, want koffie en vlaai worden snel gebracht. Even lekker van het zonnetje genieten, niet te lang, want sommigen lijken te willen blijven zitten, zo goed voelt het. Dus bidons bijvullen en weer op pad. Maaseik is even een vervelend punt, maar er wordt gedisciplineerd door de drukke straten gefietst naar de brug die de renners naar de overzijde van de Maas voert. Ohé en Laak en Stevensweert zijn leuke Maasdorpen op weg naar Maasbracht. Via Pol naar de Kanaalweg en parallel aan het lateraal kanaal naar Horn. Via Buggenum en Neer naar de Leistert. De laatste B groep krijgt in deze contreien de andere B groep in het vizier en dat werkt voor de kopmannen als een rode lap op een stier. Het tempo met de wind voornamelijk van achteren gaat omhoog en op de Stoep is het samenkomen van beide groepen. Een paar honderd meter voor de Siem wordt er zelfs afgesprint en even wat consternatie want een en ander is niet zonder gevaar. Gelukkig geen negatieve gevolgen. Het terras van de Siem loopt snel vol en de renners worden vakkundig van hun welverdiend drankje voorzien.
Alles bij elkaar kan de vereniging terugkijken op een prima geslaagde Vélo-tour. Er zijn dan ook de nodige leden in touw geweest, van uitpijlers, inschrijvers, organisatie, tot opruimen en noem maar op. Allen namens de organisatie heel erg bedankt voor de medewerking!

Zaterdag 20 april: heren B: Ronde Duitsland Jan.

Wat een verschil met een week eerder, een zomerse Paaszaterdag, een uitgelezen dag voor de geplande toertocht rondje Duitsland van Jan Korsten. Die had andere verplichtingen en kon niet als wegwijzer fungeren, er zijn echter voldoende navigatiemogelijkheden. Ondanks de zomerse dag van vijfentwintig graden telt het gezelschap maar zeven gegadigden, waaronder twee A renners. Er was duidelijk op twee groepen gerekend, is het vertrektijdstip van 12.00 uur hier debet aan ? De kwaliteit van de rit kan het niet zijn, want die is prachtig. Via Egchel en Kessel-Eik naar de Maas. De noordoostenwind vol op kop en eigenlijk zou dat de hele eerste helft zo blijven. De wind was stevig en zou later in korte tijd veel van richting wijzigen van noordoost naar zuidoost. Het zou wel betekenen dat de terugweg veelal de wind min of meer van achter zou zijn. De eerste de beste klim betekent al een lekke band. Met vereende krachten is dat snel geklaard. Op het Duits in een boog om de Krickenbeckersee heen en dat zijn ook meteen twee leuke klimmetjes. Het stroomgebied van de Nette is het decor en nabij Lobberich is het zo’n beetje keerpunt. De Jan Korsten bult is een uitdaging, maar wat is de waarde van een overwinning hier bij afwezigheid van de uitdager? In totaal zeven klimmetjes die toch het nodige vergen van de renners. Het glooiende groene voorjaarslandschap is een lust voor het oog en de fietsers genieten er met volle teugen van. In de buurt van de Wittsee is de pauzeplaats bij een prachtige authentieke Bauernhof met Kaffee en Schwarzwalder Kuchen. Even bijtanken en men is klaar voor de resterende 40 km. Deels nog een prachtig groen Duitsland om via de Maasbrug deze zijde van de Maas te bereiken. Over het Rooth, Lange en Korte Heide naar Koningslust en Meijel, waar het merendeel na 112 km bij de Siem nog kort even afsluit. Ook hier bleef het rustig met fietsers en de vraag waarom er zo weinig animo was bleef hangen. Het zevental had desondanks een prachtige fietsmiddag gehad. Bovendien een mooie voorbereiding op de Vélo-tour op Tweede Paasdag.

Op vrijdag trouwens was een zevental heren A present in het zuiden des lands voor de 150 km toerversie van de Amstel Gold Race. Prima omstandigheden en alles erg goed verlopen. Een fraaie uitdaging zo vroeg in het seizoen. Twee dagen later zou Mathieu van der Poel een meer dan geweldige overwinning behalen!

Zaterdag 13 april: heren B: Meinweg.

Een koude zaterdagmiddag met een stevige noordoosten wind, die in de loop van de dag wat meer uit het oosten zou komen. Desondanks een twaalftal heren B aan het vertrek. Na ruim een km wordt opgemerkt dat de groep niet compleet is. Er bleken wat strubbelingen aan een gps toestel aan ten grondslag te liggen. Dus even inhouden en wachten, in een groep gaat het vervolgens verder via de Witdonk en Heide langs de Leistert naar de Leudalweg. Het Buggenumse veld is open en de wind heeft vrij spel, maar hindert de renners hier nauwelijks, immers grotendeels van achteren. Donkere wolken zowel ten oosten en ten westen van het pelotonnetje. Op de Maasbrug begint dan ook neerslag in de vorm van hagel, c.q. droge sneeuw te vallen. Daar zit niemand met deze temperaturen op te wachten, een nat pak is het laatste wat een fietser wil bij deze koude wind. Gelukkig duurt het maar even en nog voordat de stuw in Linne is bereikt is het al weer droog. Odiliënberg is het volgende station op weg naar Herkenbosch. De Ruhr wordt overgestoken en al vlot komt de ingang van het natuurgebied Meinweg in beeld. Een wat twijfelachtige oversteek, maar geen gevolgen. Hier zijn de wegen wel wat nat, maar het spettert maar even. De klim wordt ditmaal beheerst in één gesloten groep genomen, dat is meestal anders. Het lijkt erop dat niemand er iets voor voelt om onder deze omstandigheden weg te spurten. Het zijn en blijven drie mooie klimmetjes, zeker zo vroeg in het seizoen. Een twaalftal met een gemiddelde leeftijd net boven de zestig en koud weer betekent een extra sanitaire stop! Het stuk Duitsland dat volgt betekent goede wegen en al rap komt de mooie afdaling naar de Witte Steen in zicht. Even later bevindt de groep zich oppe Ruiver, zoals dat plaatselijk wordt genoemd. Exact op tijd om direct het veerpont naar Kessel op te rijden. Via de Heldense bossen naar de muur van Egchel, Hay beweert stellig dat als je die klein krijgt de strijd gestreden is. Het laatste restje naar Beringe waar we afscheid nemen van twee Heldense renners en op weg naar pauzeplaats de Siem voor het broodnodige nakaarten. Hier blijken ook nog twee liefhebbers voor de ATB te zitten, die gezien de kou daar de voorkeur aan gaven. Hele mooie rit van 96 km, ondanks de wat minder goede omstandigheden. Het bleef zo goed als droog en dat was pure winst!