Zondag 17 maart: Kessenich.

Elf heren aan de start, waarvan een op de MTB en die besluit het bos te laten voor wat het is, en rijdt met de groep mee. Er staat wederom een stevige wind, zuidwest en die zou later naar west draaien en in kracht toenemen. De weersvoorspellers gaven een gerede kans op een droge morgen. Het had s’ nachts en s’ morgens geregend, dus de weg was wel nat en dat zou opspattend water betekenen. Vandaar de nodige spatbordjes gemonteerd, al heeft degene die erachter fietst er weinig bescherming van. Maar de rug en het zitvlak van de eigenaar blijven wel gespaard van vuil en nattigheid. Er wordt gekozen voor een ronde met als keerpunt Kessenich. De Tungelroyse beek laat fors hoogwater zien. Deze stroom kan zijn water in de hoogstaande Maas niet kwijt en staat ook op overlopen. Gaandeweg drogen de wegen op, er blijven natuurlijk natte stukken wegdek over. Ideaal om lek te rijden. Dat gebeurt dan ook, niet eenmaal, maar driemaal. En ook nog wel bij dezelfde renner. Tot overmaat van ramp zitten er lekke bandjes in de tasjes. In totaal worden er zes !! binnenbandjes gelegd voor driemaal lek. Gelukkig heeft de groep twee van de drie keer voldoende beschutting en is het niet koud. Eenmaal echter wel. Het oponthoud noopt de groep tot wat inkorten van de route en zodoende staan er pakweg 73 km op de tellers als de groep bij de Heere arriveert. De fietsen worden geparkeerd bij een aantal MTB’s die flink onder de modder zitten. Binnen is het behaaglijk, de soep en het pintje smaken zoals altijd prima. Ondanks de wat mindere omstandigheden en het oponthoud is men het erover eens.

Zaterdag 16 maart: Soerendonk.

Een wat grijze zaterdag met een zeer forse wind. Maar het zou na de middag droog blijven en dat is al heel wat. Dus een dertiental heren aan het vertrek. Vier heren A rijden ronde Kinrooi van tegen de 95 km. Met maar vier man betekent dat erg veel kopwerk en dat was met deze sterke wind geen sinecure. Dan negen heren, een mix van heren AB en B, want de eerstgenoemde groep begint toch wat gestalte te krijgen. Deze groep kiest voor de geagendeerde route Soerendonk. Met de forse wind op kop vertrekt men in zuidwestelijke richting. Tot het keerpunt is het hard werken tegen windkracht vijf. Soms achter wat beschutting vandaan komend wordt het pelotonnetje geteisterd door stormachtige windvlagen. Maar het is droog en dat zou het blijven. De weg is droog al is het wel uitkijken voor gevallen takjes en ander vuil op de weg. De lasten kunnen met negen man goed verdeeld worden en vanaf Soerendonk is het dus ook regelmatig met de wind in de rug fietsen en dan lopen uiteraard de snelheden behoorlijk op. Maar de wind van opzij, ook al is die dan iets van achteren, betekent evengoed hard werken en ook dan worden er waaiers gevormd. Extra uitkijken en op je voorganger letten is het devies. Voldaan arriveert de groep na ruim 90 km bij de Siem, waar het sterke viertal net aan de koffie zit. Al met al toch prima ritten.

Zaterdag 9 maart: Bos en Peel.

Inderdaad bos en Peel deze zaterdagmiddag. Een flinke vlagerige wind met uitschieters naar windkracht zes. Dat was niet het enige, er werden ook typische maartse buien voorspeld in de loop van de middag. Dus koos een behoorlijk aantal ervoor terug het bos in te gaan, ondanks dat het wegseizoen afgelopen week was geopend. Een zestal was present op de mountainbike en bleef relatief dicht bij huis op de parcoursen van Meijel en Neerkant om die een paar keer te fietsen. Via het Startebos werd naar eindpunt de Siem gekoerst. Hier ontmoetten ze het zevental wegfietsers die van de geplande route waren afgeweken en wat eerder huiswaarts keerden vanwege deze maartse buien. De Peel-fietsers.
In de Simonshoekse en Neerkantse bossen reden bovendien vroeger in de middag, om de aangekondigde buien te mijden, nog diverse Vélo-eenlingen rond op de mountainbike om de buien voor te zijn. Ook die hielden het niet helemaal droog, maar in de bossen merkte je niet zo veel van die meestal kortdurende buitjes. Beide parcoursen overigens lagen er perfect bij, dat was geen enkel probleem. Dat was het wat fietsen betreft dit weekend want de zondag zou verregenen. Soms zit het mee, nu zat het wat tegen.

Zaterdag 2 maart: Openingstocht: Swolgen.

Na een uitermate voorjaarsachtige week met warmterecords in februari een ietwat grijze zaterdag. Maar het was droog en best wel zacht bij de opening van het wegseizoen. Er waren wat regenkansen, al waren de diverse weersvoorspellers het niet eens. Het zal toch van invloed geweest zijn, want het aantal aan het vertrek was wat aan de magere kant. Het is natuurlijk ook Carnaval en dat kan ook meespelen. Een groepje dames, een enkele A rijder en verder vijftien heren, die zich verdelen in tien heren B en vijf renners vormen de in oprichting zijnde AB groep.
Beide laatstgenoemde groepen rijden de op de kalender staande toertocht Swolgen. Via de Snoertsebaan naar de Griendtsveense weg en via de Paardekopweg en de Zeilbergse weg naar Ysselsteyn. Vervolgens via Veulen en Klein Oirlo naar keerpunt Swolgen. Tot dan voornamelijk de zuidwesten wind van achteren, wetende dat de terugweg zwaarder zal worden. In Lottum uiteraard nog weinig rozenactiviteit begin maart, maar het is heerlijk fietsen ondanks dat het kopwerk tegen de wind in behoorlijk werken is. De lasten worden prima verdeeld dus dat is eigenlijk geen punt. Wat wel een punt lijkt te gaan worden is de opkomende miezerregen. Die is in het begin nauwelijks hinderlijk en er wordt nabij Grubbenvorst even van de route afgeweken om een deel van de Greenport bikeway Venlo-Horst erbij te nemen en zodoende een minder aantrekkelijk tegelfietspad naar Sevenum te vermijden. In het buitengebied zuidelijk van Sevenum blijft de miezerregen aanhouden en het trekt helemaal dicht. De weg is inmiddels goed nat geworden en ter hoogte van Korte Heide wordt besloten de tocht een vijftal km in te korten en er wordt richting Koningslust gekoerst. De lus richting Baarlo wordt vermeden, het vijftal AB overigens had de volledige ronde gereden. Vrijwel gelijktijdig komen beide groepen bij de Siem, waar ondanks het enigszins natte pak dat opgelopen is, nog een afzakkertje wordt genomen en is men getuige van de finish van de opening van het klassiekerseizoen in de vorm van Omloop het Nieuwsblad. Een bekend carnavals duo was ook present en was klaar voor de optocht op zondag! Jammer van de regen, toch een geslaagde opening van het wegseizoen met tochten van 83 danwel 88 km.

Zondag 24 februari: Oostappen / Sterksel / Peellimieten.

Een prachtige zonovergoten zondag, al was het s’ morgens aan de frisse kant en erg weinig wind. Geweldige omstandigheden dus voor zowel de mountainbikers als de wegfietsers. Beide disciplines begrijpelijk en dus aan de orde. Een groep van tien heren B en een groepje van vijf heren A was present op de dikke banden. De B groep reed een relatief lange tocht, Neerkant, Liessel en Oostappen. Na afloop was het merendeel echt aan een versterkertje toe, maar de hele groep was uiterst tevreden. Dan de wegfietsers. Er ontstond in tegenstelling tot zaterdag een natuurlijke splitsing tussen heren B en een groep die een soort tussengroep AB lijkt te gaan worden. Laatstgenoemde groep van acht renners koos voor rondje Sterksel van 75 km en was even voor twaalven terug voor de koffie. Ook de B groep telde acht liefhebbers en reed onder navigatie van Michiel vlekkeloos de kleine ronde van de Peellimieten, de vroegere Hel van de Peel. In Helenaveen langs de Helenavaart verdient de ronde die naam niet meer, het slechte wegdek is immers ingeruild voor een prachtig nieuw en vlak wegdek. Het is dan ook heerlijk fietsen in de volle zon, soms wat meer werken op kop tegen de zuidoostelijke wind, die echter lange tijd weinig kracht heeft. Het tempo is prima en gelijkmatig. De kleine groepsgrootte wordt zeer op prijs gesteld, het is overzichtelijk, veiliger en men komt een keer vaker op kop. De boeren hebben al flink op hun landerijen gewerkt nu het weer al vroeg zo voorjaarsachtig is. Vanaf de oversteek van de Bakelse Aa ten zuiden van Bakel krijgt de groep de iets in kracht toegenomen wind op kop, maar de snelheid blijft er goed in. Alleen de laatste twee a drie kilometer wordt iets rustiger aan gedaan als een soort cooling-down.  Prachtige rit van 77 km en de afsluiting bij de Heere is zoals gebruikelijk dik in orde!

Zaterdag 23 februari: Afsluitingstocht.

Heel mooi weer, een flinke zonnige dag met een matige tot toch wel stevige zuidoosten wind. En de afsluitingstocht van het winterseizoen op de kalender. Een gemengd gezelschap aan het vertrek. Een grote groep heren B met de mountainbike om stijlvol het seizoen af te sluiten, toog naar de Heldense bossen. Die maakten er een voortreffelijke rit van en het commentaar na afloop was eensluidend: heel mooi gefietst en de paadjes lagen er prima bij. Harder werken soms dan gebruikelijk vanwege de natuurlijke hindernissen als los zand en boomwortels. Ondanks dat het niet altijd de gebaande paden zijn een prima toertocht. Het beviel zo goed dat het merendeel besluit ook op zondag weer voor de dikke banden te kiezen. De damesgroep telde elf fietsers en kozen voor de wegfiets.
Dan een veertiental heren, een mengsel van heren A en B, dat op de weg wil fietsen. Ook een uitstekende keuze. Het wegseizoen moet duidelijk nog beginnen en de groepsvorming loopt niet gesmeerd. Eerst lijken het twee groepen te worden, een van acht en een van zes, maar binnen de twee km is het één peloton van veertien. En dat is eigenlijk tegen de afspraak in, maar het wordt gedoogd. De beoogde route wordt het hem ook niet blijkt na een paar km, bij gebrek aan een goede communicatie. De oversteek bij de Stoep is ook niet vlekkeloos en eenieder weet dat het zo niet moet en toch gebeurt het. Vanaf dat moment worden de zinnen echter verzet en loopt het prima. Via Nederweert Eind en Moesel naar Swartbroek. Via Haler naar Molenbeersel om vervolgens naar Neeritter te koersen. Er wordt goed door gewisseld op kop naar Hunsel. Over de Hunselerdijk naar Baexem en over de Speckerweg richting Haelen. Even door Nunhem op weg naar Buggenum. Onder de Napoleonsweg door in Neer en via de Dries naar de Gruise Epper. De Melkweg en de Rongvenweg voeren de groep naar Egchel. Via Beringe naar de Siem, waar na ruim 87 km de rest al terug is en aan de vlaai zit, zelfs uit de wind op het terras!. Het is zo goed als einde MTB en begin wegseizoen al is de keuze voor beide fietsen een goede te noemen. Hele mooie afsluitingstochten en een goede opkomst met dito afsluiting.

Zondag 17 februari: heren B: Kleine Vélo-tour Midden Limburg / MTB toertocht Liessel.

Het beloofde deze zondag nog mooier te worden dan op zaterdag. Dus een verdeeld peloton, maar met behulp van de social media werd iedereen op de hoogte gehouden van vertrektijdstip en fietskeuze. Om 8.15 vertrok een behoorlijk aantal mountainbikers, zowel heren A als B naar Liessel voor de plaatselijke toertocht. Het merendeel koos voor de 60 km route en dat betekende een totaal aantal van ruim 80 km. De omstandigheden konden niet beter zijn en de organisatie mocht ruim 720 fietsers inschrijven, een respectabel aantal. Maar de tocht staat dan ook bekend om zijn schoonheid en prima verzorging. Behalve gedeeltes van de permanente parcoursen van Dennendijk, Liessel, Vlierden en Zandbos bestond de route verder uit mooie paden en paadjes in dit gebied rond Liessel en Deurne.
Verder koos een achttal heren A en een viertal heren B wederom voor de wegfiets. Heren B besloot de kleine versie van de Vélo-tour Midden Limburg te rijden, met een extra ommetje over Nederweert Eind om het aantal km’ s richting de 75 a 80 te krijgen. Zo geschiedde dan ook en het werd een uitstekende toertocht. De eerste helft redelijke rustig tempo om het vervolgens iets toe te laten nemen, de zwakke zuidenwind gaf trouwens dat extra duwtje in de rug op de terugweg. Een heerlijke rit van 78 km onder voortreffelijke omstandigheden ondanks het frisse eerste half uur. De dames waren ook net terug van hun wegtocht en zaten al aan de koffie bij de Heere, waar een half uur later meer dan veertig geelrode Vélotenues werden geteld. Voortreffelijke zondagmorgen ongeacht de fietskeuze.

Zaterdag 16 februari: heren B: Molenbeersel

Het was voorjaarsweer met temperaturen van rond de vijftien graden en volop zon, geen wolkje aan de hemel en een zwakke zuidwesten wind. En dat half februari. Dus werden, ondanks de wintermaand, de smalle bandjes voor de dag gehaald. Elf heren B en een vijftal heren A aan het vertrek. De A groep koos voor de mooie rit met als keerpunt het Reutje, een tocht van 82 km. De tien heren B, later werd Wim opgepikt die toch voor de MTB had gekozen, en dat was nummer elf, koos voor een route uit het repertoire van Rustig èn, met als keerpunt Molenbeersel. Een aantrekkelijke tocht van tegen de 80 km. Er werd redelijk voortvarend gestart en even moest wat gas terug genomen worden om niemand in de problemen te brengen. Gaandeweg liep het tempo wel weer iets op, maar het bleef heerlijk fietsen op deze geweldig mooie dag en iedereen kon het prima bijbenen. De afsluiting bij de Siem was navenant. Mooie zaterdag en even kortsluiten welke mogelijkheden er voor zondagmorgen waren.

Zaterdag 9 februari: heren B: Oostappen.

Zaterdagmiddag was het onstuimig herfstachtig weer, zacht, een forse zuidwester, maar droog. Een redelijke opkomst gezien de omstandigheden. Echter met een regendag op zondag in het verschiet zou je wat meer mountainbikers verwacht hebben. Een groepje heren A en een tiental heren B. Een tweetal van laatstgenoemde groep gaf de voorkeur aan een tandje lichter en reed Neerkant-Liessel-Schietberg. Een achttal opende in Meijel tot aan de Schutterij om vervolgens de eerste helft van Neerkant te kiezen. Jack is voorrijder en houdt een mooi vlak tempo aan. Op de verbindingsstukken is de zeer forse wind een stevige hindernis en er wordt hulp geboden door een aantal met voldoende power in de benen om de rest een beetje uit de wind te houden. Liessel ligt er evenals de andere parcoursen trouwens geweldig mooi bij. Een paar technische stukken betekent dat kortstondig het tempo omhoog gaat om optimaal van deze mooie stukken te kunnen genieten. Vervolgens even recupereren en op naar het Oostappen parcours dat deel uit maakt van het Astense netwerk. Ook hier een fantastische ondergrond en het loopt gesmeerd. In het bosje op weg terug naar Liessel staat een autootje verdekt geparkeerd en het pelotonnetje moet afstappen om te kunnen passeren. Het leek erop dat het stelletje in het voertuigje amoureuze bedoelingen had. De fietsers hadden duidelijk sportieve bedoelingen en het stelletje had daar volledig begrip voor. Eenmaal terug in Liessel begint het lichtjes te regenen en even later staat het water op de singletracks en is het soms modderig en glad. Hier had het kort ervoor even flink geregend. Dus wat meer uitkijken. Ook de Schietberg bleek nog wat nat en glad te zijn, maar het loopt uiteindelijk prima. De terugweg naar Neerkant is wat korter dan gebruikelijk omdat de fietsers zo snel mogelijk weer in het beschutte bos willen zijn. Hier is het pad weer zo goed als droog en is er behalve een paar druppeltjes niet veel gevallen. Jack verhoogt de snelheid voor het finale gedeelte en slaat een gat. Hergroeperen om samen via het Startebos naar de Siem te koersen. Een enkeling begint wat moeite te krijgen, de tellers staan inmiddels op bijna 70 km, maar de groep biedt voldoende beschutting. Samenkomst met de andere fietsers en er wordt even gezellig nagekaart. De zondag belooft te verregenen en dat bleek ook realiteit een dag later. In elk geval een prima zaterdag achter de rug!

Zondag 3 februari: heren B: Liessel.

Na een verregende zaterdag met zelfs wat natte sneeuw was het zondagmorgen uitstekend weer. Temperatuur van rond het vriespunt en volop zon. Aangezien de week ervoor het weekend niet veel bijzonders was wat weer betrof, beloofde deze zondagmorgen een goede opkomst. Dat bleek ook zo te zijn en de heren B werden gaandeweg in drie groepen verdeeld die kozen voor de bekende ronde Meijel-Neerkant-Liessel. Jan hield het tempo in Meijel aan de hoge kant en uit zijn woorden vooraf bleek dat hij juist rustig wilde beginnen. Dat was misschien voor hem ook wel, voor de rest niet. Er moest flink gewerkt worden. Op weg naar Neerkant komt de groep wat tot rust en in een gelijkmatig maar behoorlijk tempo wordt de eerste helft gereden. Op de verbindingsstukken, die over verharde weg gaan, is het opletten op de weggetjes waar niet gestrooid is. Hier is het immers nog glad. De singletracks in alle bossen liggen er daarentegen fantastisch bij. Het water van de dag ervoor is prima verwerkt. Een licht bevroren ondergrond en soms waar de zon erbij is gekomen is het een beetje zuigend en wat glad, maar nergens gevaarlijk. De Schietberg wordt ditmaal op de heenweg gereden en daar houdt Joost het tempo op een stevig peil, evenals in de volgende etappe, de Liesselse route. Maar het groepje blijft mooi bij elkaar en het is heerlijk fietsen op deze prachtige morgen. Sterke mannen op kop terug naar Neerkant voor deel twee. Ditmaal een andere Jan die het tempo aangeeft en het laatste stuk een behoorlijk gat slaat. Hergroepering en gezamenlijk in een rustig tempo naar Meijel deel twee. Ook hier wordt stevig doorgereden, je kon duidelijk merken dat de fietsen op zaterdag niet gebruikt waren. Deze gretigheid kwam ook tot uitdrukking in het finale gedeelte. Pittige maar hele mooie zondagmorgen. Er werden na afloop nog enkele verjaardagen gevierd bij de Heere, waar het na afloop steevast goed toeven is.