Zaterdag 13 april: heren B: Meinweg.

Een koude zaterdagmiddag met een stevige noordoosten wind, die in de loop van de dag wat meer uit het oosten zou komen. Desondanks een twaalftal heren B aan het vertrek. Na ruim een km wordt opgemerkt dat de groep niet compleet is. Er bleken wat strubbelingen aan een gps toestel aan ten grondslag te liggen. Dus even inhouden en wachten, in een groep gaat het vervolgens verder via de Witdonk en Heide langs de Leistert naar de Leudalweg. Het Buggenumse veld is open en de wind heeft vrij spel, maar hindert de renners hier nauwelijks, immers grotendeels van achteren. Donkere wolken zowel ten oosten en ten westen van het pelotonnetje. Op de Maasbrug begint dan ook neerslag in de vorm van hagel, c.q. droge sneeuw te vallen. Daar zit niemand met deze temperaturen op te wachten, een nat pak is het laatste wat een fietser wil bij deze koude wind. Gelukkig duurt het maar even en nog voordat de stuw in Linne is bereikt is het al weer droog. Odiliënberg is het volgende station op weg naar Herkenbosch. De Ruhr wordt overgestoken en al vlot komt de ingang van het natuurgebied Meinweg in beeld. Een wat twijfelachtige oversteek, maar geen gevolgen. Hier zijn de wegen wel wat nat, maar het spettert maar even. De klim wordt ditmaal beheerst in één gesloten groep genomen, dat is meestal anders. Het lijkt erop dat niemand er iets voor voelt om onder deze omstandigheden weg te spurten. Het zijn en blijven drie mooie klimmetjes, zeker zo vroeg in het seizoen. Een twaalftal met een gemiddelde leeftijd net boven de zestig en koud weer betekent een extra sanitaire stop! Het stuk Duitsland dat volgt betekent goede wegen en al rap komt de mooie afdaling naar de Witte Steen in zicht. Even later bevindt de groep zich oppe Ruiver, zoals dat plaatselijk wordt genoemd. Exact op tijd om direct het veerpont naar Kessel op te rijden. Via de Heldense bossen naar de muur van Egchel, Hay beweert stellig dat als je die klein krijgt de strijd gestreden is. Het laatste restje naar Beringe waar we afscheid nemen van twee Heldense renners en op weg naar pauzeplaats de Siem voor het broodnodige nakaarten. Hier blijken ook nog twee liefhebbers voor de ATB te zitten, die gezien de kou daar de voorkeur aan gaven. Hele mooie rit van 96 km, ondanks de wat minder goede omstandigheden. Het bleef zo goed als droog en dat was pure winst!

Zaterdag 30 maart: heren B: Tongerlo.

Prima voorjaarsweer, volop zon, ondanks dat de weersvoorspellers een bewolkte dag aangaven. Een zuidwestelijke wind met kracht drie en dat betekent dat de toertocht Tongerlo ideaal is. Een twaalftal heren B aan het vertrek en gezien de schitterende omstandigheden in korte koersbroek. Via Nederweert Eind naar Moesdijk, vervolgens via Tungelroy en in een boog om Stramproy heen. Al snel genoeg komt het peloton op Belgisch grondgebied en het wordt hier terecht een fietsparadijs genoemd. Mooie rustige wegen in het buitengebied en de provinciale weg Bree-Kinrooi wordt overgestoken op weg naar het keerpunt Tongerlo gelegen pal langs de Zuid Willemsvaart. Het pad door het natuurgebied na Tongerlo is een pareltje voor fietsers, mooi slingerend door het prachtige landschap en autovrij. Inmiddels is het zwaardere werk achter de rug, immers vanaf hier grotendeels de wind van achteren. Dus loopt ook het tempo op, maar goed te doen voor elke deelnemer. Het blijft heerlijk fietsen in het rustige grensgebied, zowel aan Belgische als aan Nederlandse kant. Na de oversteek van de provinciale weg Kinrooi-Maaseik komt Neeritter in zicht. Via Hunsel naar de oversteek van de A2 en het kanaal Wessem-Nederweert naar de Wessemerdijk. De veelbesproken rijksweg N280 wordt overgestoken en westelijk van Heythuysen over Aan de Bergen en het Karreveld naar de N279 ter hoogte van Heibloem. Eindstation is de Siem, waar zelfs op het terras in de zon van de koffie kan worden genoten. Een hele mooie en geslaagde tocht van 93 km. Even later arriveert de A c.q. AB groep van hun Meinweg tocht. Schitterende zaterdag. Een dag later een aantal mountainbikes aan het vertrek, een iemand had gelijk: het zou regenen op zondagmorgen!
Maar tegen half tien werd het helemaal droog en ook de wegfietsers konden hun ei nog kwijt en uiteindelijk nog een respectabel aantal fietsen tegen de muur bij de Heere zo rond het middaguur.

Zondag 24 maart: Overloon, Venray, Milheeze.

Volle bak op zondagmorgen. Het is dan ook stralend weer, weliswaar een frisse noordenwind, maar die is niet sterk en de zon krijgt volop ruimte zich op zijn best te presenteren. Een behoorlijke damesgroep, een zestal heren A, een tiental heren AB, een negental heren B en een volwaardige C groep van acht waar al een tijdje op gehoopt werd. Laatstgenoemde groep koos voor een ronde van 75 km met als keerpunt de contreien van Milheeze, Merselo. Hopelijk blijft de zogeheten C groep een stabiele groep, er blijkt duidelijk behoefte aan zulk een groep die het een tandje rustiger willen doen. Een oproep bij deze aan de fietsers die hier deel van willen uitmaken om te blijven komen en deze groep gestalte te geven.
De heren AB rijden ronde Venray van ruim 90 km en zijn net voor twaalven terug. De heren B kiezen gezien de noordenwind voor ronde Overloon van tegen de 90 km. Zij worden op de Lupinenweg in het buitengebied van Liessel voorbij gereden door het sterke zestal A rijders, die dezelfde route gekozen hadden. Het gaat alleen maar over rustige buitenwegen en weggetjes via Ysselsteyn naar Merselo. Maar nog voor Ysselsteyn moet even gestopt worden. Een flinke knal schrikt het pelotonnetje op en wat blijkt: een gebroken bout in de zadelbevestiging van een der renners. Hij wordt opgehaald door het thuisfront en naar later blijkt heeft hij de verdere morgen ingevuld met de MTB in het bos. Vanaf Overloon is het de terugweg van de Hel van de Peel of de Vélo-tour rondom de Peellimieten. Net voor de failliet verklaarde Bikkels in Vlierden een wat onoverzichtelijk situatie omdat een groot peloton dat voor de groep fietst rechtsaf draait, terwijl de Vélo-groep rechtdoor wil en een automobilist wat wordt gehinderd. Gelukkig geen problemen en het gaat via Vlierden terug naar Meijel, inmiddels natuurlijk al een tijdje met de wind van achteren. Voldaan zoeken alle groepen de Heere op en er zijn stallingsmogelijkheden te weinig, gezien de grote opkomst. Het was fantastisch fietsen deze morgen en daar was men het unaniem over eens, welke groep dan ook!

Zaterdag 23 maart: heren B: Croyse Hoeve

Een grijze zaterdag en een temperatuur van zo’n twaalf graden, maar droog. Met grote kans op een blijvende droge dag, dat wel. Zestien liefhebbers aan het vertrek. Een achttal AB fietsers, zo zullen we ze voortaan maar classificeren en een achttal heren B. Eerstgenoemde groep kiest voor ronde Geijsteren van 95 km en het tempo bereikt A groep waarden.
De heren B groep start met acht gegadigden en een geeft te kennen onderweg af te draaien en in te korten, vanwege een trainingsachterstand. Op het programma staat de toertocht Croyse Hoeve. De route voert de renners via Ospeldijk en westelijk van Heusden naar Asten. Tot in Lierop mooie buitenafwegen en ondanks de wind op kop loopt het prima. De noordwestelijke wind is dan ook niet echt sterk, maar uiteraard wel degelijk merkbaar. Slecht wegdek en binnen de bebouwde kom is een combinatie waar fietsers niet zo van houden. Gelukkig maar een klein deel. Parallel aan de A67 naar Mierlo. Ook hier bebouwde kom en meer drukte, maar al snel is de groep op weg naar Nuenen en valt dat weer mee. Heel mooi buitengebied, dat wordt onderbroken om midden door Stiphout te koersen. Vervolgens wordt in het buitengebied van Aarle-Rixtel het keerpunt bereikt in de vorm van de Croyse Hoeve, een fraai restaurant midden op landgoed Croy tegenover het eeuwenoude kasteel Croy, een pareltje in het Brabantse landschap. Dat overigens ook opgefleurd wordt door typische Brabantse hele fraaie boerderijen die langs de route te bewonderen zijn. Beek en Donk en Gemert worden even aangetikt en het is louter buitengebied naar Vlierden. Via het Leensel terug naar Meijel, waar tevreden terug wordt gekeken op een mooie fietsmiddag van tegen de 90 km, ondanks een paar wat mindere gedeeltes in de bebouwde kommen.

Zondag 17 maart: Kessenich.

Elf heren aan de start, waarvan een op de MTB en die besluit het bos te laten voor wat het is, en rijdt met de groep mee. Er staat wederom een stevige wind, zuidwest en die zou later naar west draaien en in kracht toenemen. De weersvoorspellers gaven een gerede kans op een droge morgen. Het had s’ nachts en s’ morgens geregend, dus de weg was wel nat en dat zou opspattend water betekenen. Vandaar de nodige spatbordjes gemonteerd, al heeft degene die erachter fietst er weinig bescherming van. Maar de rug en het zitvlak van de eigenaar blijven wel gespaard van vuil en nattigheid. Er wordt gekozen voor een ronde met als keerpunt Kessenich. De Tungelroyse beek laat fors hoogwater zien. Deze stroom kan zijn water in de hoogstaande Maas niet kwijt en staat ook op overlopen. Gaandeweg drogen de wegen op, er blijven natuurlijk natte stukken wegdek over. Ideaal om lek te rijden. Dat gebeurt dan ook, niet eenmaal, maar driemaal. En ook nog wel bij dezelfde renner. Tot overmaat van ramp zitten er lekke bandjes in de tasjes. In totaal worden er zes !! binnenbandjes gelegd voor driemaal lek. Gelukkig heeft de groep twee van de drie keer voldoende beschutting en is het niet koud. Eenmaal echter wel. Het oponthoud noopt de groep tot wat inkorten van de route en zodoende staan er pakweg 73 km op de tellers als de groep bij de Heere arriveert. De fietsen worden geparkeerd bij een aantal MTB’s die flink onder de modder zitten. Binnen is het behaaglijk, de soep en het pintje smaken zoals altijd prima. Ondanks de wat mindere omstandigheden en het oponthoud is men het erover eens.

Zaterdag 16 maart: Soerendonk.

Een wat grijze zaterdag met een zeer forse wind. Maar het zou na de middag droog blijven en dat is al heel wat. Dus een dertiental heren aan het vertrek. Vier heren A rijden ronde Kinrooi van tegen de 95 km. Met maar vier man betekent dat erg veel kopwerk en dat was met deze sterke wind geen sinecure. Dan negen heren, een mix van heren AB en B, want de eerstgenoemde groep begint toch wat gestalte te krijgen. Deze groep kiest voor de geagendeerde route Soerendonk. Met de forse wind op kop vertrekt men in zuidwestelijke richting. Tot het keerpunt is het hard werken tegen windkracht vijf. Soms achter wat beschutting vandaan komend wordt het pelotonnetje geteisterd door stormachtige windvlagen. Maar het is droog en dat zou het blijven. De weg is droog al is het wel uitkijken voor gevallen takjes en ander vuil op de weg. De lasten kunnen met negen man goed verdeeld worden en vanaf Soerendonk is het dus ook regelmatig met de wind in de rug fietsen en dan lopen uiteraard de snelheden behoorlijk op. Maar de wind van opzij, ook al is die dan iets van achteren, betekent evengoed hard werken en ook dan worden er waaiers gevormd. Extra uitkijken en op je voorganger letten is het devies. Voldaan arriveert de groep na ruim 90 km bij de Siem, waar het sterke viertal net aan de koffie zit. Al met al toch prima ritten.

Zaterdag 9 maart: Bos en Peel.

Inderdaad bos en Peel deze zaterdagmiddag. Een flinke vlagerige wind met uitschieters naar windkracht zes. Dat was niet het enige, er werden ook typische maartse buien voorspeld in de loop van de middag. Dus koos een behoorlijk aantal ervoor terug het bos in te gaan, ondanks dat het wegseizoen afgelopen week was geopend. Een zestal was present op de mountainbike en bleef relatief dicht bij huis op de parcoursen van Meijel en Neerkant om die een paar keer te fietsen. Via het Startebos werd naar eindpunt de Siem gekoerst. Hier ontmoetten ze het zevental wegfietsers die van de geplande route waren afgeweken en wat eerder huiswaarts keerden vanwege deze maartse buien. De Peel-fietsers.
In de Simonshoekse en Neerkantse bossen reden bovendien vroeger in de middag, om de aangekondigde buien te mijden, nog diverse Vélo-eenlingen rond op de mountainbike om de buien voor te zijn. Ook die hielden het niet helemaal droog, maar in de bossen merkte je niet zo veel van die meestal kortdurende buitjes. Beide parcoursen overigens lagen er perfect bij, dat was geen enkel probleem. Dat was het wat fietsen betreft dit weekend want de zondag zou verregenen. Soms zit het mee, nu zat het wat tegen.

Zaterdag 2 maart: Openingstocht: Swolgen.

Na een uitermate voorjaarsachtige week met warmterecords in februari een ietwat grijze zaterdag. Maar het was droog en best wel zacht bij de opening van het wegseizoen. Er waren wat regenkansen, al waren de diverse weersvoorspellers het niet eens. Het zal toch van invloed geweest zijn, want het aantal aan het vertrek was wat aan de magere kant. Het is natuurlijk ook Carnaval en dat kan ook meespelen. Een groepje dames, een enkele A rijder en verder vijftien heren, die zich verdelen in tien heren B en vijf renners vormen de in oprichting zijnde AB groep.
Beide laatstgenoemde groepen rijden de op de kalender staande toertocht Swolgen. Via de Snoertsebaan naar de Griendtsveense weg en via de Paardekopweg en de Zeilbergse weg naar Ysselsteyn. Vervolgens via Veulen en Klein Oirlo naar keerpunt Swolgen. Tot dan voornamelijk de zuidwesten wind van achteren, wetende dat de terugweg zwaarder zal worden. In Lottum uiteraard nog weinig rozenactiviteit begin maart, maar het is heerlijk fietsen ondanks dat het kopwerk tegen de wind in behoorlijk werken is. De lasten worden prima verdeeld dus dat is eigenlijk geen punt. Wat wel een punt lijkt te gaan worden is de opkomende miezerregen. Die is in het begin nauwelijks hinderlijk en er wordt nabij Grubbenvorst even van de route afgeweken om een deel van de Greenport bikeway Venlo-Horst erbij te nemen en zodoende een minder aantrekkelijk tegelfietspad naar Sevenum te vermijden. In het buitengebied zuidelijk van Sevenum blijft de miezerregen aanhouden en het trekt helemaal dicht. De weg is inmiddels goed nat geworden en ter hoogte van Korte Heide wordt besloten de tocht een vijftal km in te korten en er wordt richting Koningslust gekoerst. De lus richting Baarlo wordt vermeden, het vijftal AB overigens had de volledige ronde gereden. Vrijwel gelijktijdig komen beide groepen bij de Siem, waar ondanks het enigszins natte pak dat opgelopen is, nog een afzakkertje wordt genomen en is men getuige van de finish van de opening van het klassiekerseizoen in de vorm van Omloop het Nieuwsblad. Een bekend carnavals duo was ook present en was klaar voor de optocht op zondag! Jammer van de regen, toch een geslaagde opening van het wegseizoen met tochten van 83 danwel 88 km.

Zondag 24 februari: Oostappen / Sterksel / Peellimieten.

Een prachtige zonovergoten zondag, al was het s’ morgens aan de frisse kant en erg weinig wind. Geweldige omstandigheden dus voor zowel de mountainbikers als de wegfietsers. Beide disciplines begrijpelijk en dus aan de orde. Een groep van tien heren B en een groepje van vijf heren A was present op de dikke banden. De B groep reed een relatief lange tocht, Neerkant, Liessel en Oostappen. Na afloop was het merendeel echt aan een versterkertje toe, maar de hele groep was uiterst tevreden. Dan de wegfietsers. Er ontstond in tegenstelling tot zaterdag een natuurlijke splitsing tussen heren B en een groep die een soort tussengroep AB lijkt te gaan worden. Laatstgenoemde groep van acht renners koos voor rondje Sterksel van 75 km en was even voor twaalven terug voor de koffie. Ook de B groep telde acht liefhebbers en reed onder navigatie van Michiel vlekkeloos de kleine ronde van de Peellimieten, de vroegere Hel van de Peel. In Helenaveen langs de Helenavaart verdient de ronde die naam niet meer, het slechte wegdek is immers ingeruild voor een prachtig nieuw en vlak wegdek. Het is dan ook heerlijk fietsen in de volle zon, soms wat meer werken op kop tegen de zuidoostelijke wind, die echter lange tijd weinig kracht heeft. Het tempo is prima en gelijkmatig. De kleine groepsgrootte wordt zeer op prijs gesteld, het is overzichtelijk, veiliger en men komt een keer vaker op kop. De boeren hebben al flink op hun landerijen gewerkt nu het weer al vroeg zo voorjaarsachtig is. Vanaf de oversteek van de Bakelse Aa ten zuiden van Bakel krijgt de groep de iets in kracht toegenomen wind op kop, maar de snelheid blijft er goed in. Alleen de laatste twee a drie kilometer wordt iets rustiger aan gedaan als een soort cooling-down.  Prachtige rit van 77 km en de afsluiting bij de Heere is zoals gebruikelijk dik in orde!

Zaterdag 23 februari: Afsluitingstocht.

Heel mooi weer, een flinke zonnige dag met een matige tot toch wel stevige zuidoosten wind. En de afsluitingstocht van het winterseizoen op de kalender. Een gemengd gezelschap aan het vertrek. Een grote groep heren B met de mountainbike om stijlvol het seizoen af te sluiten, toog naar de Heldense bossen. Die maakten er een voortreffelijke rit van en het commentaar na afloop was eensluidend: heel mooi gefietst en de paadjes lagen er prima bij. Harder werken soms dan gebruikelijk vanwege de natuurlijke hindernissen als los zand en boomwortels. Ondanks dat het niet altijd de gebaande paden zijn een prima toertocht. Het beviel zo goed dat het merendeel besluit ook op zondag weer voor de dikke banden te kiezen. De damesgroep telde elf fietsers en kozen voor de wegfiets.
Dan een veertiental heren, een mengsel van heren A en B, dat op de weg wil fietsen. Ook een uitstekende keuze. Het wegseizoen moet duidelijk nog beginnen en de groepsvorming loopt niet gesmeerd. Eerst lijken het twee groepen te worden, een van acht en een van zes, maar binnen de twee km is het één peloton van veertien. En dat is eigenlijk tegen de afspraak in, maar het wordt gedoogd. De beoogde route wordt het hem ook niet blijkt na een paar km, bij gebrek aan een goede communicatie. De oversteek bij de Stoep is ook niet vlekkeloos en eenieder weet dat het zo niet moet en toch gebeurt het. Vanaf dat moment worden de zinnen echter verzet en loopt het prima. Via Nederweert Eind en Moesel naar Swartbroek. Via Haler naar Molenbeersel om vervolgens naar Neeritter te koersen. Er wordt goed door gewisseld op kop naar Hunsel. Over de Hunselerdijk naar Baexem en over de Speckerweg richting Haelen. Even door Nunhem op weg naar Buggenum. Onder de Napoleonsweg door in Neer en via de Dries naar de Gruise Epper. De Melkweg en de Rongvenweg voeren de groep naar Egchel. Via Beringe naar de Siem, waar na ruim 87 km de rest al terug is en aan de vlaai zit, zelfs uit de wind op het terras!. Het is zo goed als einde MTB en begin wegseizoen al is de keuze voor beide fietsen een goede te noemen. Hele mooie afsluitingstochten en een goede opkomst met dito afsluiting.