Zondag 21 oktober: Heren B: Gedoogtocht Altweerterheide.

Na een zaterdagmiddag met nog steeds prima weer en wegtochten in korte broek, was het zondagmorgen fris. Zaterdagmiddag had een groep van negen nog voor de wegfiets gekozen voor een mooie ronde naar Bakel en via Venray terug richting Meijel. Ook een aantal mountainbikers was actief, uiteraard op voornamelijk Brabants grondgebied, Neerkant en Liessel.
Op het voorstel van navigator Piet gaf een veertiental voornamelijk heren B renners een positief antwoord en stond om 9.00 uur in de startblokken voor een 90 km wegtocht. Veertien betekent eigenlijk splitsen, maar er “ werd geen praat van gemaakt “ en werd het aantal van veertien gedoogd. Dus werd in één groep vertrokken via Ospeldijk naar Weert. Na de oversteek van de Zuid Willemsvaart naar Altweerterheide. Maar het was fris deze morgen, met als gevolg een vroege stop in het Weerter bos. Het bleek een sanitair lek in plaats van bandenlek, dus zat het peloton al snel weer op de fiets. Via een omweg over louter verkeersarme weggetjes naar Haler en Ittervoort. Op weg naar Grathem echt lek, net voor een groot veld vol Buxus struikjes en de gevolgen van de buxusmot worden besproken terwijl het lekke bandje wordt vervangen. De tocht bevat allemaal bekende stukjes weg, maar nu in een andere volgorde aan elkaar geknoopt. Via de Leveroijse Bergen richting Nederweert Eind en over Caluna naar de Meijelseweg. Het ven in Caluna staat volkomen droog en er wordt gespeculeerd wanneer er voldoende water in zal staan zodat er straks weer geschaatst kan worden. Het laatste stukje is vlot voorbij want het tempo loopt even op voor de laatste kilometers. Bij de Heere is men het snel eens, een prachtige route, heerlijk gefietst onder evenzo prachtige omstandigheden. Het zou zomaar de laatste wegtocht van het jaar kunnen zijn geweest. Dan dus een voortreffelijk einde van het wegseizoen!
Er waren overigens ook drie groepen van pakweg acht man per groep actief op de MTB. Getekend door het stof op hun kleding, fietsen en gezichten. Het is dan ook enorm droog en behalve de land- en tuinbouw snakt ook de natuur naar een paar stevige buien. Desondanks alleen tevreden fietsers aan de koffie. Alweer een zeer geslaagd fietsweekend.

Zondag 14 oktober: Heren B: Tongerlo.

Alweer een zomerse dag, alleen een stevige zuidoosten wind en die zou in de loop van de morgen steeds harder aantrekken. Dus een tiental heren B, eigenlijk voor de helft A renners, present voor een toertocht op weg. Gezien de windrichting werd Tongerlo als keerpunt gekozen. Dat betekent over Nederweert Eind en Moesdijk naar Tungelroy. Het is rustig op de wegen en dat betekent heerlijk fietsen, het tempo is ook wat rustiger dan op zaterdag. Maar toch, eenmaal op kop is het hard werken tegen de wind in. Na Stramproy een mooi stukje België, terecht het fietsparadijs genaamd. Langs het kanaal Bocholt-Herentals naar het keerpunt het rustige dorpje Tongerlo. Vanaf dat moment kan er meer geprofiteerd worden van de in kracht toegenomen wind. Er volgt al snel genoeg een heel aantrekkelijk natuurgebied met een mooi slingerend pad. Nederland wordt ter hoogte van Neeritter weer binnen gereden. Via Hunsel en het buitengebied van Grathem en Baexem naar het Karreveld in Roggel. Het tempo is met de wind in de rug stevig, maar evengoed kan het pelotonnetje vrij relaxt fietsen. Nog voor twaalven wordt na 92 km de Heere bereikt voor het gebruikelijke nakaarten. Daar zitten voornamelijk groepjes MTB-ers al aan de koffie. Ook een drietal heren B die een tikkeltje rustiger aan wilde rijden en de C groep wordt genoemd had een leuke ronde achter de rug. De MTB tocht die op de kalender stond vanuit Helden bleek enigszins tegen te vallen en kende ook maar een handjevol deelnemers vanuit Meijel.
De wegtocht viel nog erg in de smaak, getuige de tevreden renners na afloop. Ook de MTB-ers die naar de Dennendijkse bossen waren geweest waren content. Heel mooi fietsweekend in zomerse sferen!

Zaterdag 13 oktober: Heren B: Reutje-Holst.

Het is weliswaar MTB tijdstip volgens de Vélo-kalender. De weerkalender denkt daar heel anders over. Gewoon hoog zomerse waarden op de thermometers deze zaterdagmiddag. Dus werd er een paar dagen eerder voorgesteld om een half uurtje eerder te vertrekken voor ronde Reutje-Holst van 95 km. Aldus geschiedde en dat bracht maar liefst twaalf gegadigden op de racefiets aan het vertrek. Erwin was super enthousiast en zijn gulle lach was nu en dan voor het gehele peloton hoorbaar en werkte aanstekelijk.  Het was dan ook voortreffelijk op de fiets ondanks de stevige zuidoosten wind. Daar had je alleen last van op kop en met twaalf man is die last prima te verdelen en te dragen. Over de Roggelsedijk naar het Karreveld en in een boog om Heythuysen heen naar en door Baexem. Door de Beegderheide en via Heel en Wessem naar Maasbracht. Mooi buitengebied naar Montfort. Reutje en Holst zijn mooie gehuchten zuidelijk van St. Odiliënberg en veel weggetjes zijn nieuw voor het merendeel van de groep. Navigator Piet echter kwijt zich prima van zijn taak en leidt de groep veilig over al deze buitenafweggetjes. Het fraaie fietspad naar Linne is het sein voor tempoverhoging, de wind is immers grotendeels van achteren en zeker niet in kracht afgenomen. De stuw in Linne betekent de bekende oversteek van de Maas. Het gaat vlot langs het lateraal kanaal naar een mooi ommetje door het Haelense Broek. Buggenum en Neer zijn snel verleden tijd en voordat het peloton het weet is de Melkweg bereikt. Even snel een lekke band van de navigator vervangen en naar de Haambergweg. De Vredepeelweg voert de renners naar Beringe en vandaar is het nog een peulenschil tot het lokkende terras in de zon bij de Siem. En dat half oktober! Nog drie A renners en een paar MTB-ers schuiven aan voor wat bij te kletsen. Prachtige zomerse middag in de herfst!!

Zondag 7 oktober: Blitterswijck.

Er kwam een voorstel om als het droog zou zijn toch nog een wegtocht te rijden. Acht heren B gaven gehoor aan dit voorstel. Piet had ronde Blitterswijck in gedachten en fungeerde dan ook als navigator. Het was, anders dan de dag eerder, frisjes en een behoorlijke noordoosten wind zorgde ervoor dat met name de heenweg de kopmannen hard moesten werken. Maar gaandeweg kwam al snel de zon door en werd het een stuk aangenamer en zelfs een prima morgen voor een rit op de racefiets. Via de Griendtsveenseweg en de Paardekopweg naar Ysselsteyn en via Leunen naar Oirlo. Mooie verkeersarme buitenwegen richting de Maas, die bij Blitterswijck bereikt wordt. Via Broekhuizenvorst naar Lottum, weer een mooi pad langs de Maas. Inmiddels heeft de groep meer profijt van de stevige wind. Op de Veerweg in Lottum plotseling een totale wegblokkade als gevolg van werkzaamheden. Dus volgt de Strade di Lottum, een heuse grindweg van meer dan een kilometer. Snel daarna volgt de “muur van Lottum”, een kleine heuvel in het landschap op weg naar de Wielder in Lottum. Via Grubbenvorst en het Trade Park naar Lange en Korte Heide. Over de Vosberg naar eindstation de Heere voor de afsluitende koffie en andere versterkingen. Hele mooie rit van 90 km onder toch wel mooie omstandigheden. Die waren dus ook prima voor een kleine heren A groep en die had ook de handen vol gehad aan de wind. Dan waren er nog twee herengroepen op de MTB, die Neerkant, Liessel en / of Dennendijkse bossen hadden gekozen. Al met al heel tevreden fietsers.

Zaterdag 6 oktober: Heren B: Meinweg.

Geweldig mooie omstandigheden bij het officiële begin van het MTB seizoen. Zomers aandoende temperaturen, niet al te veel wind en volop zon. Dus de smalle bandjes gekozen. Op de groepsapp werd voorgesteld ronde Meinweg te rijden en een half uurtje eerder te vertrekken. Twaalf B renners gaven gehoor aan deze oproep. Een gretige groep, want het tempo ging al vrij vlot naar behoorlijke waarden. Nog voor Heibloem al een lekke band en het duurde even voordat die vervangen was. In die wachttijd kon de groep aanschouwen, al was het van ver, hoe twee buizerds bezig waren een prooi te verwerken. Via de Leistert naar Neer en prachtige buitenwegen in het Buggenumse veld. De zuidwesten wind was toch wat krachtiger dan het zich liet aanzien. Desondanks werd er op kop stevig doorgefietst. Het was druk, niet verwonderlijk met dit prachtige weer. Gezien het vrij hoge tempo leidde dit soms tot wat onrustige momenten. Het bleef allemaal binnen de perken en veilig. Na de oversteek van de Maas via de stuw in Linne naar het pittoreske St. Odiliënberg. Net voor Herkenbosch wordt even van de route afgeweken om een mooi landbouwweggetje langs de Roer te nemen en in een boog om het dorp heen te rijden. Net voor de eerste klim op de Meinweg komt Jo tot zijn ontzetting op kop, daarheen gemanoeuvreerd door meer ervaren renners. Maar hij laat zich niet kennen en geeft het tempo aan, waarbij hard gewerkt moet worden om het wiel te houden. Op de laatste klim uiteraard de vinnige strijd die door Joost in zijn voordeel wordt beslecht. Op het nippertje want de jump van good-old Jan kwam net te laat. Iets meer ontspannen wordt aan de terugweg begonnen. Dan speelt de wind de groep toch nog regelmatig parten. Het veer is druk bezet door fietsers. Het laatste deel verloopt via de muur van Egchel voorspoedig al moet er even alert gereageerd worden op een vrachtwagenchauffeur die de weg kwijt lijkt te zijn. De Siem is de eindbestemming na bijna 100 km heerlijk koersen onder de meest aantrekkelijke omstandigheden. Uiteraard in de zon op het terras, waar even later de A groep van vier aanschuift na hun fraaie tocht naar Maaseik. Verder een paar mountainbikers die naar de Schaak in de Schadijkse bossen waren geweest. Voortreffelijke zaterdagmiddag!

Zondag 30 september Velo A groep MTB

Een frisse zondagochtend met nachtvorst deed de meeste A-renners kiezen voor de MTB. Enkele wegrenners sloten zich aan bij de B-groep en reden rondje Soerendonck. De motorcross had vandaag de Simonshoekse bossen ingenomen dus die lieten we links liggen. Het achttal vertrok via Neerkant naar de Dennendijkse bossen. Deze route zouden we vandaag eens helemaal te rijden. Een goede keuze, want de route lag er prachtig bij. Helaas wel al snel een valpartij. Alle alarmbellen gingen af, maar gelukkig was de renner in kwestie ongedeerd. Helaas was wel het voorwiel krom. Pogingen om het wiel wat rechter te maken mislukten. Er zat niks anders op dan het thuisfront te bellen om de pechvogel op te komen halen. Met een Heldens accent werd nog een plannetje gesmeed om een passant zijn voorwiel te laten af te staan, maar waarschijnlijk had hij het niet verstaan. Met 7 man vervolgden we onze weg. Het was heerlijk toeren door het bos vandaag. Ook in Liessel reden we een mooi strak tempo met diverse voorrijders, waarbij het tempo af en toe omhoog ging. Af en toe nog even stoppen om een losgeraakt zadel vast te zetten. Eenmaal rond was het even hergroeperen om de Schietberg mee te pikken en vervolgens terug naar het 2e deel van Neerkant. Hier werden door enkele renners bochten rechtdoor genomen en zelfs stukken van de route afgesneden omdat men elkaar niet liet passeren. De kop is er weer af voor het nieuwe winterseizoen. Bij terugkomst in het centrum van Meijel lag de groene loper uit en werden we met tromgeroffel ontvangen!

Zondag 30 september: Soerendonk, Dennendijkse bossen.

Na een heldere nacht met wat nachtvorst een fris begin van de zondag, die later prachtig zou worden. Dus wat meer kleding en lange broeken aan de start. De heren A groep koos massaal voor de mountainbike en reed via de Neerkantse bossen naar de Dennendijkse bossen, waar de singeltracks er naar verluidde geweldig mooi bij lagen. Jammer genoeg een buitelaar met als gevolg een vernield wiel, gelukkig geen personele schade. Leuke veldrit van ruim 60 km.
Zowel de damesgroep als de heren B groep kozen nog voor de racefiets, de omstandigheden waren daarvoor ook nog voortreffelijk. Heren B telde dertien gegadigden en dat werd gedoogd, ook al omdat het twaalftal net begonnen was en er op de valreep nog een A renner aansloot. Piet was navigator en leidde het peloton vlekkeloos naar keerpunt Soerendonk. Mooie rustige buitenafweggetjes al was het nabij Soerendonk wel even schrikken geblazen van een uitermate onverantwoordelijke actie van een automobilist die het keurig rechts houdende peloton de stuipen op het lijf joeg. Het weer werd steeds beter en de najaarszon liet zich van de allerbeste kant zien, bovendien stond er weinig wind. Een aantal sanitaire stops echter waren nodig om de teruggekeerde Oktoberfest gangers het Beierse bier te laten lossen. Er was wat onduidelijkheid over het ijken van een kilometerteller en even later werd de bezitter van deze teller geplaagd door een lekke band. De goedbedoelde aanwijzingen leidden niet tot een snellere bandenwissel, integendeel. Om wat verloren tijd in te halen werd met name het laatste gedeelte het tempo wat opgevoerd, want de soep en overige versnaperingen bij de Heere lonkten na 90 km heerlijk koersen. Zoals gebruikelijk een gezellige afsluiting van een zeer geslaagde sportieve zondagmorgen!

Zaterdag 29 september Velo A groep afsluitingstocht Meinweg

Op een mooie nazomermiddag stond alweer de afsluitingstocht van het wegseizoen op het programma. Ondanks het fijne fietsweer en een lekker stuk vlaai in het vooruitzicht toch een tegenvallende opkomst. Slechts 5 renners aan de start voor een tocht van 96 km naar de Meinweg. Via Heibloem, Roggel en Buggenum langs het Lateraal kanaal naar de sluizen van Osen, waar de Maas wordt overgestoken. In Linne even extra opletten bij de vele kruisingen. Na ook de A73 te zijn overgestoken zetten we koers naar St. Odiliënberg. In Herkenbosch hebben we oog voor enkele enorme pompoenen! De lange en warme zomer heeft al een groot deel zijn vruchten afgeworpen. Dat merken we ook aan de hoeveelheden eikels en beukennootjes op de weg. Met de ‘dikker’ wordende oosten wind op kop naderen we de Meinweg. De klim wordt dit keer in gecontroleerd tempo omhoog gereden, dat kwam ook omdat een renner ingesloten zat. Gezamenlijk komen we boven en rijden we Duitsland binnen. Bij een oversteek vlak voor Dam nog even een Duitse automobilist die de meende dat we in de weg stonden. Al had hij wel gelijk, maar wij stonden er eerst. Via hoofdzakelijk fietspaden rijden we om Brüggen door Bracht. Door het bos en nog wat vals plat daarna volgas omlaag naar de Witte Stein. Hier werd nog een toerist met een fles Schnapps gesignaleerd, dat moest wel een Duitser zijn. Dwars door Reuver over mooie asfalt trappen we in mooi tempo naar het veer. Waren we nu te langzaam of te snel? Maar het veer met kapitein Pierke was al vertrokken. Tijdens het wachten kregen we de vraag waarom we in hemelsnaam een helm op hadden. Deze vraag snapten we niet helemaal. In Kessel was het nog even omdraaien om de verkeerslichten te ontwijken. Na de Heldense bossen en de ‘Muur van Egchel’ ging het tempo nog even omhoog, want we roken de vlaai al. Na Beringe lekker uitfietsen tot de Siem. Een enkeling van de A was met de MTB op pad geweest en had de vlaai al voorgeproefd. Ook wij lieten hem goed smaken. Op het terras was het nog goed toeven en ondertussen keken we ook nog even naar de finish van nieuwe wereldkampioen Anna van der Breggen. Een mooie afsluiting van het wegseizoen met vele droge kilometers in prachtig zomerweer!

Zaterdag 29 september: Afsluitingstocht.

Een hele mooie herfstdag om het wegseizoen officieel af te sluiten. Zaterdagmiddag rond de klok van enen is het vertrektijdstip. Acht dames, vijf heren A en veertien heren B aan het vertrek. De A groep koos voor ronde Meinweg van iets meer dan 95 km en was trouwens wat eerder vertrokken. De B groep werd , na een wat aarzelende groepsindeling, opgedeeld in twee groepen. Er werd gekozen voor ronde Broekhuizen. Het ene zevental reed linksom, het andere rechtsom. Halverwege kwamen de groepen elkaar dus vriendelijk groetend tegen. De met de klok mee fietsers stopten in Helenaveen nog even om een der deelnemers de gelegenheid te geven zijn ketting van wat smeermiddel te voorzien. Het hinderlijke kraken van een zo goed als gloednieuwe fiets kan ook niet.
Enkele malen van de fiets af vanwege wegwerkzaamheden, maar dat kon de pret echt niet drukken. Het weer zat mee, al was de oostelijke wind toch wel merkbaar. Al met al hele mooie afsluitingsrit van ruim 80 km, terwijl het tegen de klok in rijdende zevental er een paar km meer op had zitten. Een paar eenlingen die de dikke banden hadden gekozen sloot ook nog aan na afloop.
De afsluiting was zoals afgelopen jaren, buiten op het terras van de Siem in de zon, uit de wind. En uiteraard koffie met heerlijke Meijelse vlaai. Voortreffelijk seizoenseinde!

Véloweekend 2018, Driebergen.

Na een aantal last minute afmeldingen bleven er uiteindelijk 43 mensen over voor het jaarlijkse weekend. Dit jaar in Nederland, Driebergen, in het hart van de Utrechtse Heuvelrug. De weergoden leken ons goed gezind maar besloten op het laatste moment toch roet in het eten te gooien. Op het uur van vertrek was de hemel zo lek als een zeef. Het water viel er met bakken uit en nu vertrekken betekende binnen een paar honderd meter nat tot op huid te worden. Op het Raadhuisplein stonden alle fietsers verzameld. In totaliteit 4 groepen. De damesgroep, vergezeld van 2 heren en 3 herengroepen. Vakkundig ingedeeld naar kracht, leeftijd, uithoudingsvermogen en potentieel. Na een kort overleg besloten om het vertrek uit te stellen tot 10:00 uur, dan zou er immers een gaatje in de bewolking komen. De damesgroep besloot ondanks dit advies toch de regen te gaan trotseren en vertrokken om 8:00 uur. Om 10:00 uur was het droog en vertrokken ook de drie herengroepen. De afstand werd wel wat ingekort gezien het tijdstip van vertrek. Na goed 1 ½ uur droog gefietst te hebben ging het toch weer regenen, soms wat minder en meestal wat meer. Gelukkig was de temperatuur prima. Het leek soms alsof je door een warme douche reed. De A en C-groep had weinig zin om met een nat pak te gaan pauzeren en besloten onderweg om door te fietsen. De B-groep heeft wel een pauze ingelast. Door het natte weer was het ideaal weer om allerlei steentjes en andere scherpe materialen op te nemen in het rubber. Er werd meerdere keren lek gereden. De B-groep brak een record en slaagde erin om 10 keer lek te rijden. Onderweg is door een tweetal groepen inkopen gedaan om extra bandjes in te slaan. Een paar man maakten van de gelegenheid gebruik om ook meteen een nieuw regenjasje aan te schaffen. De A-groep werd tijdens het verhelpen van een nieuw lek nog getrakteerd op een stortbui. Gelukkig was er een klein portiekje in de buurt waar het zevental net onder kon. Een voorbijrijdende fotograaf maakte van de gelegenheid gebruik om ons op de gevoelige plaat vast te leggen. Hij was een fotoserie met als onderwerp water aan het maken. Daar paste de zeven verzopen “katten” natuurlijk perfect bij. Hij hield zich aan zijn woord en stuurde aan het einde van de dag de foto’s al door. Een mooie serie. Aangekomen bij het hotel was het snel douchen en opfrissen. Ook de fietsen konden wel een opfris- en poetsbeurt gebruiken. Gelukkig waren de voorzieningen daarvoor al door het hotelpersoneel beschikbaar gesteld. Een afspuitplek en een volledig chalet dat als poetshok en garage kon fungeren. Daarna begon het lange wachten op de B-groep. Uiteindelijk arriveerden zij rond de klok van 19:00 uur. Het grote aantal lekke banden had de nodige vertraging opgeleverd. Rond 20:00 uur aan tafel en daarna nog een of meerdere drankjes in het Grand Café. Niet alle energie was blijkbaar overdag verbruikt. Het nodige vocht werd aangevuld terwijl er gespijkerd, gedart en gebiljart werd. Ook hier was de nodige competitie. De laatste zocht uiteindelijk rond 02:30 zijn mandje op. Op zaterdagmorgen was het net droog geworden. Dus werden door de heren de fietsen er weer bij gepakt voor een ronde rondom Driebergen. In afstand variërend tussen de 90 en 140 kilometer. De dames besloten om eerst een wandeling te maken en daarna op te stappen.  Ondanks het wat mindere weer werd genoten van de prachtige omgeving en werd er soms stevig doorgefietst. Een oplopende weg prikkelt altijd wel iemand om een tandje bij te schakelen en de rest uit te dagen. Dat gebeurde met name op het einde van de ronde dan ook regelmatig. Ook op zaterdag door het nog natte wegdek af en toe een lekke band maar aanzienlijk minder dan de dag ervoor.  Een grote groep meereizende dames koos op zaterdag overigens ook voor de fiets. Deze werden gehuurd bij het hotel en maakten een verdienstelijke ronde van ruim 40 kilometer door de omgeving. Een drietal was gekomen om te wandelen en trokken dan ook de wandelschoenen aan. Uiteindelijk was zaterdagmiddag iedereen rond 17:00 uur binnen en werd er op het buitenterras een of meerdere drankjes genuttigd. Ook op zaterdag werd na het avondmaal de bar opgezocht en werd er wederom gespijkerd, gedart en gebiljart. Het spijkeren ging menigeen al beter af en om de spanning verder op te voeren werd besloten om de smalle kant van de hamer gebruikt. Een uitdaging die normaal alleen gevorderden aangaan. Tijdens het biljarten werd duidelijk dat men in Helenaveen naast het kweken van aardbeien ook nog andere talenten bezit. Het leek af en toe wel een demonstratie van Raymond Ceulemans. Onder aanmoediging van het publiek werd menig kunstje op het groene laken uitgevoerd. Op zondagmorgen is het weer tijd om richting Meijel te gaan. Na het ontbijt en een dankwoordje aan alle  deelnemers verzamelen we buiten voor een groepsfoto. Dit heeft wat meer voeten in aarde dan verwacht. Het duurt wel even voordat je iedereen verzameld hebt. Menigeen moet nog een bandje oppompen, de ketting smeren of de fiets nog wat oppoetsen. Uiteindelijk lukt het om toch net na 9:00 uur te vertrekken. Het beloofd een mooie dag te worden met een zuidwesten wind. Gedurende de dag draait deze overigens wel wat bij maar het blijft soms flink werken. Gelukkig zijn de groepen wederom evenredig verdeeld en komt iedereen zonder problemen in Meijel. Ook vandaag een klein aantal lekke banden. De pechvogels beginnen serieus te twijfelen aan de kwaliteit van hun materiaal. Het zijn ook op zondag dezelfde slachtoffers die met bandenlichters en pompen aan de slag mogen. De junioren durven dan ook nog te stellen dat zij nooit lek rijden of het zich niet kunnen herinneren.  Wij zijn benieuwd wanneer zij aan de beurt zijn, of zouden ze dan toch gewoon beter materiaal hebben. Onderweg nog een klein lusje extra omdat er een veerboot uit de vaart ligt. Volgens een lokale bewoner is hij aan het staken. Het alternatieve voetveer is een belevenis op zich. Bij verkeerde belading lukt het hem niet om van de kade weg te komen. We worden dan verzocht om allemaal een stapje richting kajuit te doen om het bootje te helpen. Rond 16:00 uur, sommigen wat vroeger en anderen wat later, arriveren we bij “De Siem”. Daar wordt op het terras onder het genot van een drankje het weekend geëvalueerd. Nard en Petra hebben het er druk mee om alle dorstige kelen te lessen. Maar uiteindelijk slagen ze daar in.

We kunnen terugkijken op een wellicht nat begonnen, maar uiteindelijk geslaagd weekend. Alle deelnemers hebben goed hun best gedaan om er een mooi weekend van te maken. Dit jaar ook een aantal jonge deelnemers die voor het eerst mee gingen. Zij hebben genoten en hopen dat volgend jaar nog een grotere groep van de jongere leden, zowel dames als heren, de uitdaging aan gaan. Wij kijken als organisatie tevreden terug op het weekend en gaan op zoek naar een locatie voor volgend jaar. Gelukkig hebben we de foto’s nog.

Johan en Frans-jozef

P.S.  Nog een speciaal woord van dank voor de dames die al een aantal jaren mede deze weekenden in deze vorm mogelijk maken. Zij zorgen er immers voor dat de bagage en alle toebehoren vervoerd worden. Dank hiervoor en hopelijk mogen we volgend jaar weer een beroep op jullie doen.